اپل از مسیری که جابز فقید در پیش گرفته بود، خارج شده است

[ad_1]

مدیر نوآوری سابق اپل «هیو دوبرلی» (Hugh Dubberly) می گوید اپل در دوره پَسا-استیو جابز با تهدید بزرگی به نام سامسونگ مواجه شده و احتمال دارد که در این رقابت عقب بماند. البته به عقیده او هنوز سامسونگ برتری خاصی نسبت به اپل ندارد، اما کمپانی مستقر در کوپرتینو از مسیری که جابز فقید در پیش گرفته بود، خارج شده است.

او در پاسخ به این سؤال که آیا اپل حسگر Touch ID را درون نمایشگر آیفون 8 تعبیه می کند یا خیر، پاسخ می دهد:

سامسونگ با گلکسی اس 8 سطح انتظارات را بسیار بالا برد و کار اپل را برای تحت تأثیر قرار دادن کاربران در جشن ده سالگی آیفون سخت تر کرد. به همین دلیل، آنها به ویژگی متمایزی نیاز دارند، مثلاً همین تعبیه حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر به جای دکمه فیزیکی هوم.

آقای دوبرلی همچنین به طراحی شکیل پرچمدار کنونی سامسونگ اشاره می کند و می گوید:

گلکسی اس 8 بسیار زیبا، باریک و بدون حاشیه در اطراف نمایشگر عرضه شده. اکثر کارشناسان این صنعت معتقدند سامسونگ با معرفی این دستگاه، اپل را پشت سر گذاشته است.

مدیر نوآوری سابق اپل معتقد است با توجه به پیشرفت های ناچیز فناوری موبایل طی سال های اخیر، طراحی دستگاه نقش پر رنگی را در انتخاب کاربران ایفا می کند. او اظهار داشت طبق تحقیقات اخیر، هم اکنون نیمی از تصمیم خرید یک محصول به طراحی آن بر می گردد. جالب است بدانید در گذشته، این رقم در حدود 7 درصد برآورد شده بود.

گفتنیست با توجه به تأخیر تولید انبوه و عرضه آیفون 8 و رونمایی زودتر از موعد گلکسی نوت 8، به نظر می رسد سامسونگ باز هم برتری خود در بازار موبایل را نسبت به رقیب دیرینه اش یعنی اپل حفظ نماید.

منبع:http://digiato.com

[ad_2]

لینک منبع

بازار برخی تخصص ها در حوزه فناوری به شدت د اغ است

[ad_1]

دوآپس (DevOps)

اولین بار در سال 2012 میلادی بود که واژه‌ای به نام دوآپس بر سر زبان‌ها افتاد. از آن زمان تا به امروز تقاضا برای پیدا کردن متخصصان این رشته به شدت روند افزایشی پیدا کرده است، به واسطه آن‌که تیم‌های توسعه و تیم‌های عملیاتی به‌طور فزاینده‌ای با یکدیگر همکاری می‌کنند تا زمان توسعه محصولات را تا حد امکان کاهش دهند. در ابتدا بسیاری نگران این موضوع بودند که نقش مدیران سیستمی با آمدن دوآپس از میان خواهد رفت، اما این اتفاق هیچ‌گاه رخ نداد. (آینده غیرقابل پیش‌بینی است.)

توسعه‌دهنده دات‌نت

با وجود مهارت‌ها و چهارچوب‌هایی که این روزها در دنیای فناوری وجود دارد، هنوز هم تقاضا برای متخصصان حرفه‌ای دات‌نت رو به گسترش است. شرکت‌ها به دنبال افراد مجرب مسلط به دات‌نتی هستند که با چرخه تولید محصول آشنا باشند و بتوانند برنامه‌های کاربردی مورد نیاز مشتریان را طراحی کرده و خدمات پس از فروش محصول را به خوبی مدیریت کنند. اگر توسعه‌دهنده‌ای با پیشینه دات‌نت هستید پیشنهاد می‌کنم از چالش‌های موجود بازار به نفع خود استفاده کنید و با شرکت‌ها مذاکره کنید تا کار ایده‌آل خود را پیدا کنید.

توسعه‌دهنده نرم‌افزار

در شرایطی که این شغل مختص به حوزه خاصی نبوده و وظیفه محول شده به یک توسعه‌دهنده نرم‌افزار کاملا مشخص است، اما شالوده اصلی آن بر ارائه راه‌حل‌های ابتکاری متمرکز است. شرکت‌ها از متخصصان این رشته انتظار دارند تا نرم‌افزارها و طراح‌های ابتکاری خود را هماهنگ با نیازهای تجاری آن‌ها خلق کنند. متخصصانی که باید به شکل بلادرنگ مشکلات را حل کرده، خطاها را اشکال‌زدایی کرده و کارهایی از این دست انجام دهند.

توسعه‌دهنده جاوا

با توجه این‌که زبان جاوا این روزها به اشکال مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد و نزد شرکت‌ها اهمیت خاصی دارد، موسسه دایس تصمیم گرفته است توسعه‌دهندگان جاوا را متمایز از توسعه‌دهندگان دیگر در نظر بگیرد. شما به سختی می‌توانید استعدادهای واقعی این زبان برنامه‌نویسی را پیدا کنید.

متخصصان امنیت

هیچ شرکتی تمایل ندارد به واسطه یک نقص داده‌ای نامش در صدر فهرست اخبار قرار بگیرد. به همین دلیل شرکت‌ها برای تامین امنیت زیرساخت‌های اطلاعاتی خود حاضر هستند استعدادهای این رشته را با دستمزدهای بالایی استخدام کنند. شرکت‌ها به دنبال متخصصانی هستند که بتوانند ریسک‌ها و آسیب‌پذیری‌های موجود در حوزه‌های مختلف را شناسایی کرده و پیش از هک شدن سامانه‌ها راهکارهای مربوطه را ارائه کنند.

منبع:http://www.shabakeh-mag.com

[ad_2]

لینک منبع

به دلیل سختی کار بسیاری از دانشجویان به سمت این کار نمی‌آیند

[ad_1]

 

فرزانه خانلرخانی, هنرمند و موسس گالری حمید

سن: 37‏
متولد: تهران‏
تحصیلات: فوق لیسانس باستان‌شناسی‏
سوابق کاری:‏
کارشناس سازمان میراث فرهنگی به مدت 4 سال
محصولات: انواع ظروف و آثار هنری شیشه‌ای ‏
شیوه آشنایی با این هنر و فعالیت در این زمینه
‏”یکی از هنرهای باستانی که مورد توجه هم هست شیشه و آثار هنری شیشه‌ای است. در طول دوران تحصیل در رشته باستان‌شناسی با این هنر آشنا شدم. در اثر علاقه‌ای که به این هنر پیدا کرده بودم رفت و آمد زیادی به موزه آبگینه پیدا کردم. حاصل این رفت و آمدها به موزه آبگینه آشنایی با استاد سعید گلکار تهرانی, رییس موزه آبگینه و یکی از افراد تاثیرگذار و بزرگ در زمینه طراحی شیشه, و راهیابی به کارگاه ایشان بود. من و برادرم در کنار استاد این هنر را آموخته و شروع به کار, تولید و صادرات آثار هنری شیشه‌ای کردیم. محصولات ما به اروپا و آمریکا صادر می‌شد. در این مدت من به طور تخصصی بر روی کاشی‌های شیشه‌ای کار کردم.”‏
همکاری در قالب کار گروهی
‏”ما یک گروه هنرمند به سرپرستی استاد گلکار هستیم که محصولات را به کمک یکدیگر تولید و از طریق سه گالری به فروش می‌رسانیم. گالری حمید در واقع یکی از سه گالری بوده و شعبه‌ای اصلی گالری 30 تیر است. گالری سوم در خیابان میرداماد قرار دارد. در واقع کار شیشه یک کار گروهی است و کسی به تنهایی نمی‌تواند آن را انجام دهد. برای تولید یک محصول کوچک حداقل 6 نفر دخیل هستند. من به همراه استاد گلکار عمده کار طراحی را انجام می‌دهیم و پس از آن در کارگاه استاد با همکاری 20 نفر استادکار و کارگر محصولات تولید می‌شوند. در یک کلمه می‌توانم بگویم در این هنر و حرفه مانند بسیاری کارهای دیگر کار گروهی است که جواب می‌دهد.”‏
یک حادثه ناگوار و سپس ایجاد گالری حمید‏
‏”فوت برادرم ضربه بزرگی برای من بود. به مدت یک‌ سال کار شیشه را کنار گذاشتم, اما بعد تصمیم گرفتم کاری که برادرم قصد داشت انجام دهد را با اتمام برسانم. گالری حمید را با یاد و نام برادرم و به کمک سرمایه اولیه‌ای که پدرم تامین کرد, راه انداختم اما پس از آن با تلاش, پشتکار و صبر آن را به سودآوری رساندم. در حال حاضر حتی برای محل فعالیتم به پدرم اجاره می‌دهم, البته رقم آن کمتر از ارزش واقعی نرخ اجاره است.‏
در گالری حمید من مستقل از گروه هستم. به این معنی که سرمایه را خودم تامین کردم و هزینه‌هایش را شخصا می‌پردازم و ریسک و سود آن متعلق به خودم است. اما محصولات موجود درگالری حمید توسط گروه هنری به سرپرستی استاد گلکار با همکاری خودم و در کارگاه استاد تولید می‌شوند.‏
صادرات محصولات به اروپا و آمریکا
حجم عمده‌ای از فروش ما به مشتریان خارجی مربوط است. علت موفقیت ما اقبال کشورهای دیگر به این محصولات, استفاده از روش سنتی و خاص در این هنر است. ما به روش دمیدن (فوتی) کار می‌کنیم. چنین روشی بسیار سخت و تولید محصولات با این روش طاقت‌فرسا است. اما حاصل کار محصولی منحصر به فرد خواهد بود. در حال حاضر این روش تنها در سه کشور سوئد, فرانسه و ایتالیا دنبال می‌شود و محصولات تهیه شده در این کشورها بسیار گران هستند. البته اصل این روش ریشه در تاریخ ایران دارد و با مهاجرت برخی هنرمندان ایرانی به اروپا در طول جنگ‌های صلیبی این هنر به اروپا نیز راه می‌یابد. در هر صورت وقتی کالاهای ما با کیفیت قابل قبول و قیمت به مراتب کمتر از محصول اروپایی به آمریکا و اروپا می‌رود مورد توجه ایشان قرار می‌گیرد.‏
صادرات ما از طریق واسطه‌ها و به روش صادرات غیر مستقیم انجام می‌شود. به این صورت که واسطه‌هایی که خود در اروپا یا آمریکا گالری دارند و یا به مراکز پخش متصل هستند از ما به صورت عمده خرید کرده و محصول را به خارج از کشور صادر می‌کنند. البته به فکر ایجاد گالری در کشورهای خارجی افتاده‌ایم اما در حال حاضر قادر به تامین منابع مالی آن نیستیم.”‏
مقایسه کیفیت محصولات با رقبای خارجی
به لحاظ طراحی, محصولات ما در حد محصول خارجی و حتی از بعضی جهات بهتر است, اما به لحاظ تکنولوژیک ما در ایران با مشکل کوره و مواد اولیه روبه‌رو هستیم که حاصل آن ایجاد حباب و کاهش شفافیت در برخی محصولات است.‏
مشکلات کسب و کار
اصولا تولید به هیچ وجه توسط دولت حمایت نمی‌شود. در هیچ جایی به دلیل تولید‌کننده بودن امکاناتی از سوی دولت نیافتیم و یا تسهیلاتی را جذب نکردیم. در زمستان به دلیل کمبود گاز و نبود نفت کوره 10 روز کارگاه تعطیل شد در حالی‌که حقوق استادکاران و کارگران به طور کامل پرداخت می‌شد.‏
به دلیل سختی کار بسیاری از دانشجویان به سمت این کار نمی‌آیند. کار با کوره‌هایی با دمای بالای 1200 درجه در کارگاهی 50 کیلومتر دورتر از تهران و مدت زمان طولانی بسیاری از افراد را فراری می‌دهد. اغلب همکاری کارآموزان با ما حتی به یک هفته نمی‌رسد.‏
مشکلات ایمنی به دلیل کار با حرارت بالا
علت موفقیت از نگاه کارآفرین
‏”پشتکار, استقامت و صبر و حوصله بزرگ‌ترین فاکتورهایی است که باید در این کار داشت. اما همه این فاکتورها کافی نیستند خلاقیت, خلاقیت و خلاقیت عامل اصلی موفقیت در این کار است. اصولا یکی از دلایل جذب مردم به این هنر و برقراری ارتباط با آن استفاده از رنگ, روانشناسی رنگ‌ها و بهره‌گیری از خلاقیت در رنگ‌آمیزی کارها است.”‏
مشارکت اجتماعی
‏”این هنر از گذشته تاکنون مورد توجه افراد خاص بوده و هست. اما آرزوی من عمومی‌سازی این محصول و معرفی آن به عامه مردم است. از نظر من خانم‌های ایرانی به جای خرید کریستال‌های خارجی که بی‌رنگ بوده و انرژی منفی را در خود نگه می‌دارد, می‌توانند محصولاتی کاملا رنگی و سرشار از انرژی استفاده کنند.‏
درست است که اصلی‌ترین دلیل انتخاب محل گالری حمید در اختیار داشتن این مکان بود, اما هدفی که از این موضوع دنبال می‌کردم این بود که محصولات خودمان را نه در گالری‌های آنچنانی بلکه در یک فضای کوچک در دل شهر و در میان مردم عادی عرضه کنیم تا بتوانم فرهنگ استفاده از این محصولات را بین تمام افراد جا اندازم. در ابتدا خودم هم چندان به فروش مناسب این گالری امید نداشتم اما نتایج فروش در این گالری من را غافلگیر کرد. در حال حاضر هم مشتری محلی دارم و هم مشتری‌هایی که از راه دور به این‌جا می‌آیند و خرید می‌کنند. این که این گالری در مرکز شهر و در یک محله سنتی جا افتاد برای من بسیار باارزش است.”‏
شیوه برخورد با مشتری
‏”همان‌طور که گفتم یکی از اهداف اصلی ایجاد گالری حمید عمومی‌سازی این هنر بود. برای همین برای تک‌تک مشتریانم وقت می‌گذارم. اگر علاقه داشته باشند در مورد شیوه تولید محصولات برایشان توضیح می‌دهم و عکس‌های کارگاه را از روی لپ‌تاپ به ایشان نشان می‌دهم.”‏
آموزش این هنر
بسیار علاقمندم این هنر را از طریق آموزش به دیگران گسترش دهم. اما به دلیل سخت بودن کار و دوری مسیر, تجربه‌های آموزش موفق نبوده و بسیاری از کارآموزان در همان هفته اول کار, غیب شدند. در هر صورت اگر افرادی پیدا شوند که ضمن داشتن علاقه, پشتکار و صبر لازم را داشته باشند, با کمال میل آموزش ایشان را بر عهده می‌گیرم.‏
فرصت‌های توسعه‌ای و کارآفرینی در این حوزه
به دلیل تازه بودن این هنر/صنعت برای بسیاری از مردم, هنوز زنجیره تولید, عرضه و استفاده از این هنر/صنعت شکل نگرفته است لذا به غیر از تولید و حتی سودآورتر از آن فرصت‌هایی برای کارآفرینی در این هنر وجود دارد که علاقه‌مندان می‌توانند در این حوزه‌ها وارد شده و ضمن منتفع شدن, گامی نیز در جهت عمومی‌سازی و توسعه این هنر بردارند. از جمله این فرصت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:‏
حرکت در جهت ایجاد نیاز برای این هنر از طریق یافتن کاربردهای جدید برای آن. مانند بهره‌گیری از این هنر در طراحی دکوراسیون داخلی. دکراتورهای داخلی می‌توانند از این هنر در دکوراسیون‌های خود استفاده کنند و محصولاتی منحصربه‌فرد ایجاد کنند. ما در قسمت تولید قادر هستیم تا بسیاری از نیازهای ایشان را براساس سفارششان تامین کنیم.‏
فروش اینترنتی محصولات که هم می‌تواند مشتریان داخلی را متنبع سازد و هم مشتریان خارجی را پاسخگو باشد.‏
وضعیت رقابت در این حوزه
حدود 6, 7 کارگاه در زمینه شیشه در ایران فعال هستند اما متاسفانه به اکثر آنها نمی‌توان نام رقیب داد چرا که آنها بیش از آن که یک رقیب باشند به دنبال تقلید هستند. “همان‌طور که پیشتر توضیح دادم کلید حیاتی موفقیت در این کار خلاقیت است. خلاقیت بیشترین تاثیر خود را در زمان طراحی محصول نشان می‌دهد. خیلی از مواقع کاری که ما تولید می‌کنیم تک است و دومی از آن تولید نمی‌شود.‏
پیش‌نیازهای گام نهادن در این عرصه
پشتکار و استقامت (چیزی که متاسفانه امروزه در جوانان ایرانی کم دیده می‌شود).
صبر و حوصله. یک محصول تولیدی سه روز طول می‌کشد تا از کوره بیرون آمده خنک شود و فرم و رنگ نهایی خود را نشان دهد. بسیاری از محصولات در این مرحله و پس از تولید یا به عنوان جنس دست دوم‏ و سوم به برخی واسطه‌ها فروخته می‌شوند و یا دوباره جهت ذوب مجدد به کوره بر می‌گردند.‏
تحصیلات در زمینه هنر, آشنایی با فرم, روانشناسی رنگ‌ها, قالب‌سازی, زیبایی شناسی و … به کارآفرین دید و قدرت می‌دهد. شاید تفاوت عمده میان ما و رقبایمان که به تفاوت در خلاقیت منجر شده است, کمبود دانش در میان ایشان باشد. رقبای ما تجربه دارند و تولید محصول را می‌دانند اما در زمینه طراحی ضعف دارند.‏
و باز هم خلاقیت, خلاقیت و خلاقیتبرخی حقایق کسب و کار مورد مطالعه جزیی از یک کسب و کار چند صد میلیونی است.قیمت‌گذاری در آن بر اساس محاسبه قیمت تمام شده و اضافه کردن درصدی سود به آن است.‏صادرات سهم عمده‌ای از فروش در این کسب و کار را دارد.
برنامه‌های آینده
‏”هر چه پیش آید خوش آید. دوست دارم کارم را توسعه بدهم اما دست تنها هستم. توان من در همین حد است و برای گسترش فعالیت نیاز به کمک دارم. در حال حاضر در بخش طراحی و تولید محصولات شرکت دارم, گالری حمید را اداره می‌کنم و در سه دانشگاه بین‌المللی قزوین, سوره و دانشگاه آزاد تهران مرکز تاریخ هنر تدریس می‌کنم. در هفته سه روز راس ساعت 6 صبح در کارگاه حضور دارم, کارگاهی که 50 کیلومتر با تهران فاصله دارد و سه روز باقی‌مانده را به تدریس و حضور در محل گالری مشغولم.‏
چه چیزی این هنرمند کارآفرین و گالری‌اش را از سایر رقبایش متمایز می‌سازد:‏

  • داشتن تحصیلات
  • داشتن خلاقیت و تولید محصولات منحصربه‌فرد
  • همکاری و آموختن راجع به هنر/صنعت مورد نظر و نزدیکی با افراد برجسته این هنر/صنعت
  • داشتن روحیه کار گروهی و توانایی ادغام شدن با یک گروه کاری
  • پشتکار و صبر
  • استفاده از منابع خانوادگی برای راه‌اندازی کسب و کار
  • برخورد مناسب همراه با عرضه اطلاعات به مشتریان
  • تلاش جهت عمومی‌سازی این هنر و نه فقط پرداختن به سود
  • تخصص‌گرایی؛ وی در مورد طراحی کاشی‌های شیشه‌ای متخصص شده و مابقی کار را به سایر افراد گروه سپرده است.

منبع:http://kasbokarnews.ir

[ad_2]

لینک منبع

بالاخره مذاکره برای استقرار سرورها در کشور را انجام دهیم یا نه؟

[ad_1]

 محمد جواد آذری جهرمی معاون وزیر ارتباطات و مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت به سخنان عبدالصمد خرم آبادی دبیرکارگروه تشخیص مصادیق مجرمانه صفحه شخصی خود در اینستاگرام پاسخ داد. در پی اظهارات عجیب دبیرکارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه با محمد جواد آذری جهرمی به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم.

دبیرکارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه اعلام کرده است که دو سوم پهنای باند فضای مجازی کشور در اشغال بیگانگان است. شما به‌عنوان مدیرعامل زیرساخت این گفته را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

اینکه دوستان می‌گویند دو سوم ترافیک اینترنت کشور در دست بیگانگان است، منظورشان دو شبکه اجتماعی تلگرام و اینستاگرام است. آماری که امروز وجود دارد این است که از صد درصد ترافیک مصرفی مردم، حدود 60 درصد اینترنت بین‌الملل و 40 درصد نیز مصرف داخلی است. از 60 درصد پهنای باند مصرفی اینترنت از سوی مردم، 25 درصد از ترافیک مربوط به تلگرام و حدود 15درصد مربوط به اینستاگرام است. از این‌رو اگر از مجموع ترافیک مصرفی اینترنت از سوی مردم را ضرب و جمع کنیم در کل 24 درصد از ترافیک کشور مربوط به تلگرام و اینستاگرام است بنابراین اگر بگویم تمام فضای مجازی کشور در اختیار بیگانه است این حرف ظلم بزرگی است.

آیا استفاده از شبکه‌های اجتماعی خارجی مطلوب وزارت ارتباطات است؟

استفاده از شبکه‌های اجتماعی خارجی، مطلوب ما نیست و ما دوست داریم سرویسی که ارائه می‌شود از داخل کشور باشد و اقتصاد شبکه‌های اجتماعی داخلی در کشور ما رونق یابد و از سوی دیگر به نوعی حاکمیت بر فعالیت‌های آنها نظارت داشته باشد به هر حال امروزه ما با پدیده شبکه‌های اجتماعی مواجه هستیم که این شبکه‌های اجتماعی مورد نیاز مردم است و مردم به آنها نیازمند هستند چرا که بسیاری از امورات جاریه زندگی مردم مانند صله ارحام، خرید و تأمین مایحتاج و جمع‌آوری اخبارو… در این شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گیرد و به عبارتی امروزه بسیاری ازامور زندگی مردم با شبکه‌های اجتماعی ارتباط دارد و مردم هم از ما نمی‌پرسند مطلوب شما چیست تا از آن استفاده کنیم و در ضمن توجه به این نکته بسیار مهم است که هر ارتباط بین المللی به این مفهوم نیست که بیگانگان به داخل کشور نفوذ کرده‌اند بلکه ما از طریق این شبکه‌های اجتماعی حرف خود را به دیگران انتقال می‌دهیم به‌عنوان نمونه در حال حاضر در همین شبکه‌های اجتماعی، صفحات رهبرمعظم انقلاب دنبال‌کنندگان بسیاری دارد که این آمار بالای بازدید‌کننده می تواند نقش مؤثری در نقل و انتقال مسائل روز و مصادیق اسلامی داشته باشد.

دبیرکارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه معتقد است که 80 هزار کانال تلگرامی مجرمانه وجود دارد و وزارت ارتباطات هیچ کاری برای مسدود‌سازی آنها انجام نداده است، این گفته تا چه میزان صحت دارد؟

به هر حال در فضای مجازی، صفحات مجرمانه نیز وجود دارد و از این بعد حرف ایشان درست است و کسی منکر آن نیست ولی اینکه گفته شود 80 هزار کانال بوده جای سؤال جدی است همچنین اینکه وزارت ارتباطات هیچ کاری برای مسدود‌سازی انجام نداده درست نیست، چرا که وزارت ارتباطات به صورت هفتگی در خصوص مسدود‌سازی این کانال‌ها گزارش‌هایی تهیه می کند و به طور متوسط هفته‌ای بالغ بر چند هزار کانال غیر اخلاقی تنها در شبکه اجتماعی تلگرام مسدود می شود. به هرحال ما نیز مانند این برادران تأکید داریم که باید حاکمیت کشور حفظ شود ولی اینکه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را متهم کنیم که به دستورات مقامات قضایی بی‌توجهی می‌کند، حرف درستی نیست و خارج از انصاف است چرا که وزارت ارتباطات در حد و توانش دستورات را با جدیت اجرایی کرده است.

آیا وزارت ارتباطات اجازه قانونی دارد اگر تأمین‌کننده سرویس خارجی کانال را مسدود نکرد، خود رأساً اقدام به این کار کند؟

بنا بر قانون، وزارت ارتباطات رأساً نمی‌تواند درباره مسدودسازی کانال‌ها و سایت‌ها تصمیم‌گیری کند چرا که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تنها دستور قضایی را اجرا می‌کند. درباره کانال‌های موجود در شبکه‌های خارجی نیز به تأمین‌کننده خارجی اعلام می‌کند اگر این شرکت خارجی دستور را اجرایی نکرد، وزارت ارتباطات ابتدا گزارش می‌دهد که طبق دستور قضایی مذاکرات انجام شده ولی ارائه‌کننده سرویس اقدام نکرده است بعد باید جاهای دیگری که از نظر قانونی اجازه تصمیم‌گیری دارند در این مورد تصمیم بگیرند. اتفاقاً از جاهایی که تصمیم‌گیری می‌کنند، همین کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه اینترنتی و شورای عالی فضای مجازی است.

اما یکی از مواردی که دادستانی به آن اشاره داشته‌اند، بحث انتقال سرور شبکه‌های اجتماعی خارجی مانند تلگرام است. همان‌طور که می‌دانید بحث انتقال سرورهای برخی سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی به کشور مطرح است و دبیرکارگروه تشخیص مصادیق مجرمانه بارها از وزارت ارتباطات خواسته که این کار را عملی کند ولی اکنون معتقد هستند که اگر تلگرام سرورهای خود را به کشور منتقل کند و اجازه اعمال حاکمیت ندهد موجبات خفت و خواری کشور را در فضای مجازی فراهم می‌کند؟ نظرتان درباره این اظهار نظر چیست؟

برای ما نیز این سؤال پیش آمده است که بالاخره مذاکره برای استقرار سرورها در کشور را انجام دهیم یا نه؟ دوستان و آقایان لطفاً اول تکلیف ما را روشن کنند. آنها در یک مقطعی پافشاری می‌کردند که باید سرورهای تلگرام وارد کشور شود و حالا می‌گویند که نباید منتقل کرد و اگر منتقل کنند باعث خفت و خواری کشور می‌شود بنابراین به دوستان توصیه می‌کنیم اول مشخص کنند که ما سرورها را به داخل کشور منتقل کنیم یا نه بعد درباره موارد دیگر باهم بحث و مذاکره می‌کنیم. البته وزارت ارتباطات بنا بر تکلیف محول شده بر اساس مصوبه شورای عالی فضای مجازی کار را پیش خواهد برد و تلاش داریم نظر مراجع قانونی را در این فرآیند لحاظ کنیم.

می گویند وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای بیگانگان در فضای مجازی اتوبان کشی کرده است، نظرتان در این باره چیست؟

اینکه می‌گویند وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای بیگانگان در فضای مجازی اتوبان کشی کرده یا اینکه وزارت ارتباطات به دستورات توجهی نکرده است یا اینکه می‌گویند وزارت ارتباطات مرزها را رها کرده، کمال بی‌انصافی است. این صحبت‌ها را قبول نداریم چرا که اقدام‌های لازم انجام شده است و وظیفه خود می‌دانیم و پیگیری هم کرده‌ایم. ولی این گونه اظهار نظرها و به نوعی به نیروی خودی حمله کردن چندان منطقی نیست هر چند کاستی‌هایی نیز وجود داشته باشد.

آقای خرم آبادی اعتقاد دارند وجود فضای ناامن در فضای مجازی و توهین علیه مقدسات به دلیل تحقق نیافتن شبکه ملی اطلاعات در کشور است و به نوعی در خصوص شبکه ملی اطلاعات کاری در کشور صورت نگرفته است این اظهار نظر در حالی عنوان می‌شود که در چند روز آینده قرار است فاز سوم شبکه ملی اطلاعات رونمایی شود؟

بحث این است که برخی کلمه شبکه ملی اطلاعات را به زعم خود برداشت می‌کنند. شبکه ملی اطلاعات دارای زیرساخت شبکه است که وظیفه و تأمین این بخش با وزارت ارتباطات است. زیرساخت شبکه نیز در سه فاز که پیش رو بوده است، کارهایش انجام و افتتاح شده و پیشرفت خوبی نیز داشته است. کسانی هم که در بخش فنی هستند و انصاف دارند، شهادت می‌دهند که این اتفاق افتاده است. اما شاید این‌طور به نظر برسد که ما باید تمام سرویس‌های مورد نیاز مردم را بومی کنیم ولی در قانون و تعریفی که از شبکه ملی اطلاعات آمده است، این گونه نیست. شبکه ملی اطلاعات همان‌طور که از نامش پیدا است «شبکه» تعریف شده است نه سرویس‌های کاربردی روی شبکه. البته راه‌اندازی سرویس‌های کاربردی شبکه هم وظیفه ما و دیگر  نهادها است.  شبکه ملی بخشی از حاکمیت ملی است و وزارت ارتباطات به وظایف خود عمل کرده است. ولی در بخش ارائه سرویس‌ها همه بخش‌ها مسئولیت دارند و تنها بر عهده وزارت ارتباطات نیست. در این زمینه صدا و سیما وظیفه‌ای دارد، خود دستگاه قضایی در این زمینه مسئولیت و وظیفه‌ای دارد و هر کسی باید بنابر مسئولیت خود عمل کند.

آیا با راه‌اندازی کامل شبکه ملی اطلاعات در کشور تمام مشکلات موجود در کشور چه از لحاظ سرویس دهی بومی و امنیتی حل می‌شود؟

این طور نیست که تمام مشکلات ما دراین عرصه حل شود. همه مشکلات و موضوعات با شبکه ملی حل نمی‌شود. ولی با همه این تفاسیر اگر شرایطی که گفتیم به وجود آمد و همه سازمان و ارگان‌ها به وظایف خود عمل کردند و روی شبکه ملی اطلاعات، خدمات و سرویس‌ها را به مردم ارائه دادند، ولی باز تمام مشکلات برطرف نمی‌شود و از نوعی مشکل به نوعی دیگر تغییر می‌یابد. باید مدل توسعه مصوب شبکه ملی اطلاعات در شورای عالی فضای مجازی با جدیت  پیگیری شود.

منبع:اقتصادآنلاین به نقل از ایران

[ad_2]

لینک منبع

ضرورت ساماندهی خط مشی بیمه در فضای مجازی

[ad_1]

خبرگزاری رویترز امروز به نقل از گزارش بیمه گذار انگلیسی لویدز خبر داد که در صورت وقوع یک حمله سایبری جهانی، 53 میلیارد دلار زیان اقتصادی به بار خواهد آمد که معادل خسارت ناشی از طوفان عظیم سندی است که آمریکا را در سال 2012 در نوردید.

  این گزارش که با همکاری شرکت امنیت سایبری ساینس (Cyence) تهیه شده است، زیان های اقتصادی احتمالی ناشی از هک فرضی یک شرکت میزبان فایل و حملات سایبری به سیستم های عامل رایانه های شرکت های سراسر جهان بررسی شده است.

بنابر این گزارش، هزینه های اقتصادی ناشی از حمله فرضی به این شرکت فرضی میزبان بسیار فراتر از خسارات حمله باج افزار واناکرای (WannaCry) است که در ماه مه رایانه های بسیاری را در بیش از 100 کشور آلوده ساخت. این هزینه های اقتصادی به طور معمول ناشی از وقفه در روند امور و تعمیر رایانه ها می شود. پیش از گزارش مشترک شرکت بیمه لویدز و ساینس، دولت آمریکا به صنایع هشدار داده بود که هکرها در پی حمله به بخش های هسته ای و انرژی این کشور هستند.

به نوشته رویترز، در ماه ژوئن ویروسی به نام نات پتیا (NotPetya) که در ابتدا رایانه های شرکت های اوکراینی را آلوده کرده بود، درسراسر جهان منتشر شد و با رمزنگاری اطلاعات رایانه های آلوده، آنان را از کار انداخت و فعالیت بنادر، دفاتر حقوقی و کارخانه ها را مختل و 850 میلیون دلار زیان وارد کرد. در حمله فرضی شرکت لویدز، هکرها با وارد ساختن کدهای آلوده به نرم افزار یک شرکت میزبان فایل، رایانه های کاربران را یک سال بعد دچار اختلال می کنند.

این بدافزار تا آن زمان در میان رایانه های مشتریان این شرکت فرضی گسترش یافته و از شرکت های مالی تا هتل ها را آلوده کرده و منجر به کاهش درآمد آنها و سایر زیان ها می شوند. میانگین خسارات مالی ناشی از این چنین اختلالی از 4.6 میلیارد دلار تا 53 میلیارد دلار برآورد شده است.

با این حال این گزارش معتقد است که خسارات واقعی بسیار بیشتر بوده و بالغ بر 121 میلیارد دلار می باشد. با توجه به نقصان کنونی خط مشی بیمه ای شرکت ها، حدود 45 میلیارد دلار از این زیان غیرقابل جبران است. میانگین خسارات ناشی از هک سیستم های عامل رایانه ها نیز از 9.7 میلیارد دلار تا 28.7 میلیارد دلار متغیر خواهد بود.

منبع: اقتصاد آنلاین به نقل از ایرنا

[ad_2]

لینک منبع

نیروی دریایی آمریکا، اکنون در نقطه اوج یک انقلاب در زمینه فناوری قرار دارد

[ad_1]

ارتش آمریکا حقیقتا، و تنها یه یک دلیل، یکی از پیچیده ترین، پیشرفته ترین و قدرتمند ترین نیروی های نظامی در کره زمین است، و علت آن، در اختیار داشتن بهترین سلاح ها است. در ادامه به بررسی قوی ترین سلاح های موجود در ارتش این کشور اشاره خواهیم کرد.

 نیروهای مسلح دولت واشنگتن، که در دسته های نیروی دریایی (در دو شاخه Navy و Marines)، ارتش و نیروی هوایی، و هم چنین در زمینه های دیگر نظیر نیروهای سایبری، فضایی و هسته ای تقسیم می شوند، تقریبا برای هر مشکلی در هر نقطه در سراسر دنیا، آماده هستند.
اما بهترین اسلحه ای که آمریکا در اختیار دارد، کدامند؟ با نگاه به شاخه های متعدد نیروها، بهترین ها، کدام هستند؟
در طول چند سال اخیر، سایت warrior مقاله های متعددی را در رابطه با این پرسش ها تألیف کرده است و برای راحتی کار شما، اکنون همه ی آن ها را در این پست جمع آوری کرده ایم. بخش اول نگاهی بر نیروی دریایی آمریکا می اندازد. در بخش دوم، نگاهی عمیق به تفنگ داران دریایی (Marine Corps) خواهیم داشت. در بخش سوم، ارتش آمریکا را مورد بررسی قرار خواهیم داد و در نهایت، در بخش چهارم، نیروی هوایی آمریکا را از نظر خواهیم گذراند.

نیروی دریایی
نیروی دریایی آمریکا بزرگترین و پیشرفته ترین نیروی دریایی در سطح جهان است، که انواع نجهیزات از جمله ناو هواپیمابر و گشت زنی دریایی، تا زیردریایی ها، ناوشکن ها و هیلوکوپترهای بدون سرنشین را در اختیار دارد.
بنابراین زمانی که سردبیر مجله، از شما بخواهد که ۵ مورد از خطرناک ترین و مهلک ترین سلاح های نیروی دریایی آمریکا را معرفی کنید، سخت ترین چالش پیش روی شما، محدود کردن لیست به تنها ۵ سلاح خواهد بود. در این مقاله از پلت فرم های بزرگ، مانند ناوهای هواپیما بر و کشتی های جنگی دو کاره (قابلیت استفاده در آب و خاک) کنار گذاشته شده اند. موارد ذکر شده قطعا مهلک ترین سلاح های به کار رفته در زراد خانه نیروی دریایی آمریکا هستند، اما، همه آن ها را می شناسند و به عنوان پلت فرم های عظیم، این دو سیستم، از تجمع تجهیزات کوچک تر تشکیل شده اند.
در مقابل، پلت فرم هایی در این بخش معرفی خواهند شد که از دیدگاهی ویژه، و تأکید بر ارزش بیشتر، در ازای هزینه پرداخت شده برای آن ها، برجسته هستند. بعلاوه، برای بیان جزئیات هرچه بیشتر، هواپیماها و نیروهای ویژه کنار گذاشته شده اند، و تمرکز روی کشتی های سطحی و زیردریایی ها بوده است.
پیش از ادامه کار، باید اشاره شود که نیروی دریایی، اکنون در نقطه اوج یک انقلاب در زمینه فناوری قرار دارد، که کشتی ها، جنگنده ها، رادارها، لیزرها، سامانه مغناطیسی railgun و سیستم های بدون سرنشین دیگری در افق آن مشاهده می شوند. ممکن است در ده سال آینده، این لیست تفاوت های اساسی با لیست کنونی داشته باشد.
ناوشکن حامل موشک انداز Arleigh Burke:

ناوشکن های کلاس Arleigh Burke که نام آن از یک دریا سالار افسانه ای در زمان جنگ جهانی دوم، گرفته شده است، کشتی های بسیار پیشرفته و توانمندی هستند که هر ارتش مدرنی آن ها را در اختیار دارد. کلاس Burke، با ۶۲ فروند، ستون فقرات ناوگان کشتی های جنگی، به شمار می رود که بیش از یک پنجم از تمام کشتی های نیروی دریایی را تشکیل می دهد.
قلب سیستم جنگنده ناوشکن های کلاس Burke، در سیستم رادار Aegis است، که می تواند انواع مختلفی از موشک های دفاعی هوایی را برای مقابله با هدف های دشمن، هدایت کند. سیستم Aegis می تواند طرح دفاعی یک گروه دریایی سطحی را هماهنگ سازی کند، و با قابلیت جدید مشارکت هماهنگ، کلاس Burke می تواند از فواصل مختلف، با استفاده از داده های به دست آمده از سایر پلت فرم ها، نظیر E-2D Hawkeye به هدف شلیک کند.

ناوشکن کلاس Burke، می تواند موشک های دفاعی Evolved Sea Sparrow را به سوی اهداف کوتاه برد و میان برد، و موشک های SM-2 و SM-6 را در برابر اهداف دور برد هوایی پرتاب کند. بسیاری از ناوشکن ها، قابلیت دفاع در برابر موشک های بالستیک را دارا بوده و می توانند موشک های SM-3 را، که برای درگیری با موشک های ویژه طراحی شده اند، شلیک کنند.
برای مقابله با حملات زیر دریایی ها، این از ناوشکن ها، مجهز به یک سیستم ردیاب صوتی SGG-89 و یک سیستم یدک ردیابی برای به روز رسانی های آینده هستند. این کشتی ها قابلیت استفاده از موشک های اژدر MK.46 را دارند. هلی کوپترهای ضد –زیردریایی MH-60R این کشتی،از قابلیت هدف گیری زیردریایی ها از راه دور برخوردارند، اگرچه تنها نسخه های جدیدتر کلاس Burke دارای آشیانه ای برای هواپیماها هستند.

ناوشکن کلاس Burke به عنوان یک کشتی مدرن، مجهز به توپ های معمولی است. یک توپ ۵ اینچی (۱۲۷ میلی متری) روی عرشه کشتی سوار شده است، که قابلیت مقابله با حملات کشتی ها، بمباران منطقه ساحلی، و حتی مقابلله محدود با حملات هوایی را دارد. پس از وقوع انفجار USS Cole در سال ۱۹۹۹، این کشتی ها به دو توپ ۲۵ میلی متری و چهار مسلسل کالیبر ۰٫۵۰ نیز مجهز شدند. و در پایان، هر یک از این کشتی ها، دارای دو سیستم دفاعی نزدیک Phalanx 1B است، که برای هدف قرار دادن موشک های دشمن طراحی شده است، و در عین حال می تواند به سمت هلی کوپترها، پهبادها و قایق های کوچک نیز شلیک کند.

یکی از جنبه هایی که کشتی های کلاس Burke در آن دچار ضعف هستند، توانایی درگیر شدن با کشتی های دشمن است، چرا که تنها سیستم دفاعی آن ها در برابر کشتی های دشمن، ۸ موشک Harpoon است که علاوه بر قدیمی بودن، تنها در نسخه های اولیه وجود دارد. البته در طراحی به این موضوع توجه شده است، و با توجه به اینکه هیچ تهدید سطحی قابل ملاحظه ای در زمان طراحی وجود نداشته است، نیروی دریایی بر نبردهای کلی در مأموریت های تروریستی متمرکز بوده است. در حال حاضر موشک هایی چون موشک NSM ساخت نروژ و موشک های ضد کشتی دور برد Lockheed Martin برای این کشتی در نظر گرفته شده اند و نوید استفاده از موشک های ضد کشتی مختلف را در ناوگان دریایی می دهند.
این گروه از کشتی ها، بیشترین قدمت را در میان تجهیزاتی داشته اند که توسط نیروی دریایی امریکا ساخته می شوند؛ ساخت کشتی کلاس Arleigh Burke از سال ۱۹۹۱ آغاز شده و انتظار می رود که تولید آن تا ۱۵ سال دیگر نیز ادامه داشته باشد. این به معنای ۴۰ سال تولید مداوم و پیوسته ی یک نوع مشخص از ناوشکن ها است.
هواپیمای EA-18G Growler Electronic

هواپیمای EA-G18 Growler، که بر اساس هواپیمای F/A-18F Super Hornet ساخته شده است، یک هواپیمای جنگی الکترونیکی با عملکرد یک جنگنده است. بر خلاف نسل قبلی این هواپیما، یعنی مدل EA-6B، این نسخه گرولر توانایی های بهتری داشته، و می تواند در مأموریت های خطرناک پا به پای جنگنده ها در نبردها مشارکت داشته باشد.
هواپیمای گرولر، در اصل نوع دیگری از هواپیمای Super Hornet با دو سرنشین است، به طوری که تقریبا ۹۰ درصد خصوصیات این دو هواپیما مشابه است. در این هواپیما، مسلسل M61 داخلی موجود در Super Hornet، برای گنجانده شدن یک سیستم تداخل ارتباطی An/ALG-227 حذف شده است، و غلاف های اخلالگر رادار AN/ALG-99 در محل قرار گیری سلاح های هواپیما، نصب شده اند.

هواپیمای گرولر سه قابلیت مهم دارد. نخست آنکه توانایی مشارکت در مأموریت های خنثی کردن نیروهای هوایی دشمن را برای پشتیبانی از پهبادها یا هواپیماهای بدون سرنشین دارد. گرولر می تواند در سیستم های ارتباطی و رادارهای زمینی دشمن اختلال و پارازیت ایجاد کند و با موشک های ضد رادار HARM، این رادارها را به طور مستقیم مورد حمله قرار دهد.
در وهله دوم، گرولر قابلیت انجام مأموریت های ایجاد اختلال از راه دور Stand-off and escort jamming در مقابل پدافندهای هوایی از زمین، پلت فرم های هشدار زودهنگام هوابرد دشمن، و جنگنده های دشمن را دارد. گرولر می تواند پا به پای جنگنده ها عملیات های تجسس ضدهوایی شرکت کرده و رادارهای و سیستم های ارتباطی دشمن را در هم بریزد.
و سوم آنکه، گرولر از توانایی انجام “حملات الکترونیکی غیر معمول” برخوردار است، قابلیت تقریبا مرموزی که به آن اجازه می دهد با نیروهای دفاعی زمینی درگیر شود.
علاوه بر این قابلیت ها، گرولر می تواند از خودش محافظت کند، و در نتیجه فرصتی برای استفاده از جنگنده های پشتیبان در مناطق دیگر فراهم می کند. گرولر به اندازه F/A-18F سریع بوده، قابلیت مانور بالایی دارد و می تواند موشک های AMRAAM را برای کاربردهای دفاعی حمل کند. علی رغم طراحی این هواپیما برای جنگ الکترونیکی، گرولر به یک رادار AESA چند حالتی APG-79 و یک سیستم نشانه گیری داخل کلاه خلبان (HMD) مجهز شده است.
تا ماه می سال ۲۰۱۴، ۱۰۰ فروند هواپیمای گرولر از سوی بوئینگ به ایالات متحده تحویل داده شده است، و خرید ۱۵ فروند دیگر، به عنوان بخشی از بودجه دفاعی گنگره در سال ۲۰۱۵، به تصویب رسیده است.

زیردریایی کلاس ویرجینیا
زیردریایی کلاس ویرجینیا، یکی از موفق ترین طرح های تجهیزات نظامی آمریکا پس از دوره جنگ سرد، از پیشرفته ترین زیردریایی های هسته ای با یک برنامه مالی مشخص، بوده است. قرار است حداقل ۳۳ فروند از این زیردریایی ها ساخته شود.
هر یک از این زیردریایی ها، حدود ۳۳۷ فوت طول و ۳۴ فوت قطر دارد و وزن آن در حالت شناور، حدود ۷۸۰۰ تن است. در یک فروند از این زیردریایی ها، ۱۲ لوله پرتاب قائم، برای موشک های Tomahawk، و چهار اژدر انداز ۵۳۳ میلی متری وجود دارد که قابلیت پرتاب اژدرهای Mk 48 ADCAP، مین ها و تجهیزات بدون سرنشین زیر آبی را دارد. تعدادی از این زیردریایی ها، به اتاقک هایی برای غواصان مجهز شده و می توانند زیردریایی های کوچک SEAL را حمل کنند.
علاوه بر انجام مأموریت ها در زمان حمله، زیردریایی های ویرجینیا ، سکوهای خوبی برای دیدبانی هستند. هرکدام از این دریایی ها، در بخش های مختلف، از برامدگی فوقانی زیردریایی، تا قسمت کروی آن در نوک، بخش های جانبی و انتهایی، دارای سیستم های ردیابی صوتی هستند که وجود اشیاء را نیز تشخیص می دهند. این زیردریایی ها برای تشخیص سیگنال های دشمن و سنسورهای الکترونیک نوری، به حسگرهای پشتیبانی الکترونیک (EMS) مجهز شده اند. این حسگر ها را می توان با داده های به دست آمده از تجهیزات بدون سرنشین زیر آبی (UUV) و نیروهای ویژه تقویت کرد. به کمک این سیستم ها می توان اطلاعات به دست آمده را به وسیله ی فرستنده های پرقدرت، به سطح آب و حتی فراتر ارسال کرد.
زیردریایی کلاس ویرجینیا، از دیدگاه صرفه اقتصادی نیز، یک طرح موفق به شمار می آید. نسل قبلی این زیردریایی ها، یعنی کلاس Seawolf ، یک فاجعه مالی محسوب می شود – قرار بود ۲۹ فروند از این زیردریایی ها ساخته شود، اما هزینه متوسط ساخت هر یک از آن ها، حدود ۴/۴ میلیارد دلار تمام شد و به همین دلیل ساخت این زیردریایی ها متوقف شد.
از سوی دیگر، هزینه ساخت هر فروند زیردریایی ویرجینیا، به طور متوسط اندکی کمتر از ۲ میلیارد دلار است. مهمتر آنکه، در سال ۲۰۱۱، تحویل این زیردریایی ها، زودتر از موعد و با صرف هزینه کمتر انجام گرفت. کشتی USS Mississippi نیز، یک سال زودتر از موعد و ۶۰ میلیون دلار ارزان تر تحویل داده شد. در ماه می، نیروی دریایی آمریکا، به ازای پرداخت ۶/۱۷ میلیارد دلار، ساخت ده زیردریایی را به شرکت های Huntington Ingalls و General Dynamics سپرد. بر اساس این توافقنامه، قرار است به مدت ۵ سال، هر یک از این شرکت ها، هر سال یک زیردریایی به نیروی دریایی امریکا تحویل دهد. به این ترتیب هر سال دو فروند زیردریایی به ناوگان درایی آمریکا افزوده خواهد شد.
زیردریایی کلاس اوهایو با قابلیت پرتاب موشک های کروز

 

چهار زیردریایی موشک انداز کلاس اوهایو: اوهایو، میشیگان، فلوریدا و جورجیا – قدرتمند ترین و مجهزترین کشتی های مسلح در دنیا به شمار می آیند. هر کدام از این زیردریایی ها، به ۱۵۴ موشک کروز مجهز شده است و می تواند تا چهار جوخه از یگان های ویژه نیروی دریایی آمریکا را جابه جا کند.
هر کدام از این زیردریایی ها، که با هدف پرتاب موشک های بالستیک ساخته شده اند، حامل ۲۴ موشک بالیستیک D-5 Trident مجهز به کلاهک هسته ای بوده اند. تحت شرایط پیمان START II، چهار زیردریایی اضافه با قابلیت پرتاب موشک های بالستیک برای آمریکا باقی ماند. نیروی دریایی آمریکا، به جای از رده خارج کردن آن ها، ۴ میلیارد دلار برای تبدیل آن ها به تجهیزات حامل موشک های کروز زمینی Tomahawk هزینه کرد.

۲۲ مورد از سیلوهای موشک های تریدنت، بازسازی شدند تا هرکدام از آن ها هفت موشک Tomahawk را پذیرا باشند. نتیجه این تغییرات، یک سکوی پرتاب مخفی است که می تواند ۱۵۴ موشک توماهاوک را شلیک کند، قابلیتی که قدرت حملاتی نیروی دریایی آمریکا را بسیار بالا خواهد برد.
تجهیزات جنگی هر زیردریایی محرمانه است اما شامل انواع مختلفی از موشک های Block III Tomahawk و Block IV Tomahawk می شود. موشک Tomahawk Block III/C دارای یک کلاهک معمولی ۱۰۰۰ پوندی، با بردی در حدود ۱۰۰۰ مایل است Block III/D ظرفیت ۱۶۶ بمب خوشه ای را داشته و برد آن در حدود ۸۰۰ مایل است. هر کدام از موشک ها، قابلیت هدایت به چندین روش را دارد و می تواند با استفاده از سیستم ناوبری اینرسی (INS)، روش تطبیق با عوارض زمینی (TCM)، روش DSMAC و جی پی اس، به سمت مقصد هدایت شود.
Tomahawk Block IV/E به هر موشک، قابلیت شناسایی هدف، ارزیابی میزان آسیب ناشی از بمب، و هدف گیری مجدد را نیز اضافه کرده است. این موشک می تواند در صورت صدور فرمان، تصویری از منطقه نبرد را بفرستد، در حین جمع آوری هدف جدید قدری درنگ کرده و سپس هدفی جدید را جایگزین هدف قبلی کند. این موشک، بسیار کم هزینه تر از مدل های پیشین Tomahawk تمام می شود.

دو زیردریایی دیگر حامل موشک Trident نیز برای استفاده یگان های ویژه نیروی دریایی اصلاح شدند و اتاقک های غواصی در آن ها برای خروج از زیردریایی از زیر سطح آب، تدارک دیده شده است. هرکدام از زیردریایی های SSGN کلاس اوهایو می توانند ۶۶ کماندوی یگان ویژه (SEAL) را به همراه ترکیبی از دو زیردریایی کوچک یا محافظ های شناور حمل کنند.
زیر دریایی اوهایو اولین موشک های خود را در نوزدهم مارس ۲۰۱۱، در حین عملیات Odyssey Dawn شلیک کرد. USS Florida حدود ۹۳ موشک توماهاوک را علیه اهداف نظامی لیبیایی شلیک کرد. در آینده، زیردریایی های حامل موشک های کروز را می توان به عنوان کشتی های مادر برای تجهیزات بدون سر نشین زیر آب (UUV) به کار برد.
ناو USS Ponce:

ممکن است حضور یک شناور مخصوص ترابری (آبی –خاکی) در این لیست، قدری عجیب به نظر برسد، و تا حدود یک هفته پیش، USS Ponce 43 ساله، که اولین بار در سال ۱۹۷۱ به کار گرفته شد، به عنوان یکی از کشتی های ترابری برای نیروی دریایی آمریکا به شمار می رفت. اما اکنون، به اولین کشتی در نیروی دریایی ایالات متحده تبدیل شده است که به یک سلاح لیزری مجهز است.
چهارشنبه گذشته، نیروی دریایی ایالات متحده اعلام کرد که سیستم تسلیحاتی لیزری یا LaWS، اکنون به یک سامانه تسلیحاتی عملیاتی تبدیل شده است. این سیستم لیزری از این پس می تواند در نبردها به کار گرفته شود.
سیستم لیزری اشاره شده، برای هدف قرار دادن پهبادها، هلی کوپترهایی که با سرعت کم حرکت می کنند، و قایق های سریع گشت زنی (PCF) طراحی شده اند. در ویدئویی که توسط نیروی دریایی در سایت یوتیوب منتشر شده است، این سیستم لیزری، یک موشک ضد تانک RPG-7 را منفجر کرده، موتور یک قایق کوچک را سوازنده است و یک پهباد بدون سرنشین را از کار انداخته است. به نظر می رسد که پروسه استفاده از این سلاح، تنها به کسری از ثانیه زمان نیاز دارد.
نیروی دریایی آمریکا ادعا کرده است که بر اساس پیمان کنوانسیون ژنو، از این تسلیحات لیزری برای هدف قرار دادن انسان ها و اشخاص، استفاده نخواهد شد. با این حال می توان گفت که منفجر کردن تجهیزات و سوخت، یا تخریب یا وارد کردن آسیب های جدی به یک وسیله در حال حرکت، می تواند برای تیم هدایت کننده آن پیامدهای مهلکی به دنبال داشته باشد.
هنوز در مورد محدوده برد تسلیحات LaWS ، یا تعداد شلیک های آن در حین درگیری، هیچ اطلاعاتی منتشر نشده است. نور لیزر برای چشم غیر مسلح، قابل دیدن نیست. به نظر می رسد که این سیستم از سوی یک کشتی پایه و با استفاده از نسخه اصلاح شده ای از یک کنترل بازی های ویدئویی به هدف شلیک می شود.
در دنیای سامانه های تسلیحاتی بسیار هزینه عصر حاضر، یکی از مهم ترین خصوصیات LaWS هزینه های آن است. این سیستم به ازای هربار شلیک، تنها ۶۹ سنت هزینه بر می دارد و به نظر می رسد که یک بار شلیک برای از پا در آوردن یک قایق کوچک، کافی باشد. یک موشک گریفین، که نیروی دریایی آمریکا آن را در برابر قایق های کوچک به کار می گیرد، به ۹۹۰۰۰ دلار هزینه نیاز دارد. سیستم دفاع موشکی RAM که برای درگیری با پهباد ها مورد استفاده قرار می گیرد، به ازای شلیک هر موشک، ۲۵۰۰۰۰ دلار هزینه دارد. سیستم LaWS را می توان حتی با توپ ۲۰ میلی متری که توسط سیستم های دفاعی نزدیک Phalanx شلیک می شود مقایسه کرد. در حالی که ما هنوز اطلاعات دقیقی از هزینه های کل سیستم LaWS نداریم، این اعداد و ارقام، در مقابل تعداد دفعات شلیک، بسیار جالب توجه هستند.
LaWS یک سامانه لیزری با توان ۳۰ کیلو وات است. نیروی دریایی آمریکا قصد دارد سیستم های قوی تر ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلووات را نیز در دو سال آینده، آزمایش کند.

تفنگداران نیروی دریایی ایالات متحده (Marine Corps) به این افتخار می کنند که در دسته نیروی های ۹۱۱ قرار دارند- مجموعه نیروهایی که رئیس جمهور می تواند آن ها را برای مبارزه در نبردهای ملی در حالت اضطراری فرا بخواند. اگرچه این تفنگداران در دوازده سال اخیر، در عمل به عنوان ارتش دوم زمینی در نظر گرفته شده اند، این نیرو، بخش از نیروی دریایی محسوب می شود و در اصل یک ناوگان مستقل دریایی به شمار می آید. بنابراین، تفنگ داران دریایی معتقدند – که به عنوان یک نیروی ویژه در عرصه دریایی و زمینی – به تجهیزات بی نظیری برای انجام مأموریت های خود نیاز دارند. در حالی که این نیرو اسلح بسیار متنوعی در اختیار دارد،۵ نمونه از بهترین این سلاح ها، در این بخش مورد بررسی قرار گرفته اند.:
تفنگداران دریایی:
اگرچه این مورد به معنای واقعی کلمه “یک سیستم تسلیحاتی” محسوب نمی شود، خصوصیات و آموزش های فوق العاده سربازان تفنگدار دریایی، به این نیروی ویژه معنا می بخشد. تمام اعضای این نیرو، از پایین ترین سرجوخه تا خود فرمانده، به عنوان یک پیاده نظام، آموزش دیده اند.
حتی خلبان های سپاه تفنگداران دریایی، پیش از ورود به دانشکده خلبانی، به مدت نه ماه تحت آموزش های پیاده نظام قرار می گیرند. تجربه مشترک جنگیدن در کنار تفنگداران دریایی در روی زمین، قدرت درکی به این نیروها می بخشد که سایر شاخه ها از آن بی بهره اند. در حقیقت، اعضای این تفنگداران نیروی دریایی هستند که مهمترین و موثرترین انشعاب نیروی های مسلح را نشکیل می دهند.
با اتمام عملیات های نظامی در عراق و افغانستان، قرار است تعداد اعضای این تفنگداران تا سال ۲۰۱۷، به ۱۸۲۰۰۰ نفر کاهش پیدا کند. اما حتی با این تعداد کاهش یافته نیز، تعداد این مجموعه از نیروهای آمریکایی، تقریبا معادل تعداد کل اعضای فعال ارتش بریتانیا است.
M1A1 Abrams

درحالی که سپاه تفنگداران دریایی به راهبردی بودن این مجوعه به عنوان یک نیروی سطح متوسط افتخار می کند، ممکن است در شرایط خاصی به نیروی خشونت بار سلاح های سنگین نیاز پیدا کند. این نیروی خشونت بار توسط تانک های ام۱ ای‌۱ آبرامز که ساخت شرکت جنرال دینامیکز است، تأمین می شود.
در حالی که این تانک ها به اندازه M1A2 SEPv2 پیشرفته نیستند، بسته ارتقاء حجم آتش M1A1 می تواند اهداف این نیروی تفنگداران را در زمینه پشتیبانی از پیاده نظام تحقق بخشد. تانک آبرامز به یک توپ ۱۲۰ میلی متری مجهز بوده و توسط یک لایه زرهی که متشکل از اورانیوم ضعیف شده است، محافظت می شود. این تانک، با داشتن موتوری به صورت یک توربین گازی و توان ۱۵۰۰ اسب بخار، می تواند با سرعت بیشتر از ۴۵ مایل در ساعت حرکت کند.
نیروی تفنگداران دریایی، یک نیروی مکانیزه سنگین در میان گروه های مبارزه ارتش نیست. کل مجموعه این نیروها، دارای سه گردان تانگ است – تعداد این تانک ها در مجموع به کمتر از ۴۰۰ عراده می رسد که بیشتر آن ها در پایگاه های ذخیره تجهیزات جنگی مستقر شده اند.
AH-1Z Viper

هلی کوپتر ای‌اچ- ۱زد وایپر آخرین نسخه از هلی کوپترهای کبری به جا مانده از دوره جنگ با ویتنام است. در حالی که ظاهر AH-1Z به نسخه های پیشین شباهت دارد، در اصل یک ماشین نظامی کاملا جدید است.
قدرت این هلی کوپتر توسط دو موتور توربوشفت T700 با ۱۸۰۰ اسب بخار تأمین می شود که با یک سیستم روتور کمپوزیت چهار تیغه ای، ترکیب شده است و چالاکی ویژه ای برای این هلی کوپتر به ارمغان آورده است. این هلی کوپتر از مجموعه ای حسگرهای پیشرفته شامل سیستم تشخیص هدف Lockheed Martin استفاده کرده و می تواند سیستم رادار Longbow را همراه داشته باشد. علاوه بر این، همانند هواپیماهای بوئینگ AH-64E Apache ارتش، می تواند شانزده موشک Hellfire را حمل کند، و با قابلیت شلیک موشک های AIM-9 Sidewinder عملکرد بهتری در درگیری هایی هوایی دارد.
هلی کوپتر AH-1Z بخش های مشترک زیادی با نسخه Bell UH-1Y Venom از UH-1 Huey دارد، که به لجستیک نیروها کمک خواهد کرد. با این حال، هلی کوپترهای Viper و Venom پلت فرم های ویژه ای در وزارت دفاع آمریکا هستند که مشابه هلی کوپتر های آپاچی با UH-60 Blackhawk به تعداد انبوده تولید نشده اند؛ به این معنا که نیروهای تفنگداران دریایی برای به روز نگاه داشتن ماشین های خود با جدیدترین پیشرفت ها، با سختی های بیشتری مواجه بوده و هزینه های بیشتری صرف می کنند.
Boeing AV-8B Harrier II

جت هوایی AV-8B Harrier ، پشتیبانی هوایی را برای واحد های اعزامی به خارج از آمریکا انجام می دهند. برای تفنگداران دریایی، که همیشه دسترسی مناسبی به توپ های سنگین ندارند، هواپیما می تواند به عنوان آتش پشتیبان متحرک ایفای نقش کند.
در حالی که مدل هریر، بهترین هواپیمای جنگنده برای حمله به دشمن نیست – تا زمانی که جنگنده تهاجمی مشترک در مرحله عملیاتی قرار بگیرد – تنها هواپیمای عمود-پروازی است که زمان نشست و برخاست آن کوتاه بوده و می تواند از درون کشتی های تهاجمی دو گانه (آبی و خاکی) نیز کار کند .هواپیماهای تهاجمی مادون صوت، اگرچه شاید از جنبه های بسیاری، دچار ضعف باشند، برای عملیات های ویژه و نیروی های تفنگدار دریایی ضروری هستند.
قرار است در چند سال آینده، جنگنده تهاجمی مشترک، جای هواپیمای هریر را بگیرد. نیروهای تفنگدار امیدوارند که تا سال ۲۰۲۵، این جت را از رده خارج کرده، برنامه نگاه داشتن AV-8B تا پس از ۲۰۳۰ را لغو کند. در مقابل، نیروهای تفنگدار دریایی، بوئینگ F/A 18A/B/C/D را تا زمان جایگزین شدن F-35B به جای آن جت ها نگاه می دارد.
LAV:

نیروهای تفنگدار دریایی، به عنوان یک نیروی متحرک، و متوسط، نمی خواهند سرعت خود را با وسایل تقلیه مسلح سنگین، کم کنند. با این وجود، برخی از نیروهای مکانیزه برای آن ها حیاتی هستند.
برای تفنگداران دریایی، بسیاری از این نیازها، توسط نسخه های مختلفی از وسایل نقلیه مسلح سبک (LAV) جنرال دینامیکز، تأمین می شوند. یک گردان شناسایی با سلاح های سبک، انواع مختلفی از LAV ها، نظیر LAV-25، LAV-AT، LAV-L، LAV-M، LAV-Rs و LAV-C2s را در اختیار دارد که هرکدام از آن ها کاربردهای خاص خود را دارند، و از قابلیت دفاعی ضد تانکی و ضد هوایی تا فرماندهی و کنترل را در بر می گیرند.
متداول ترین نوع LAV ها، LAV-25 است که به یک توپ خودکار ۲۵ میلیمتری و یک جفت مسلسل ۶۲/۷ میلی متری مجهز شده است. این وسیله می تواند با سرعتی بیش از ۶۳ مایل در ساعت حرکت کند.

هنگامی که صحبت از سلاح های خطرناک و مهلک به میان می آید، ارتش ایالات متحده در این زمینه، هیچ کمبودی ندارد. ممکن است برخی از این سلاح ها، بسیار پرهزینه، و بسیار پیچیده باشند و بعضی از آن ها به در خواست سیاستمداران و مسئولات دفاعی، و نه سربازان شرکت کننده در نبرد، به کار گرفته شوند.
با این حال، ارتش کنونی آمریکا می تواند به شیوه های مختلف حجم آتش قابل توجهی ایجاد کرده و آن را در نبردهای کوچک ضد شورش، تا مبارزه سازمان یافته در جنگ های بزرگ به کار ببرد. با توجه به این نکات، پنج اسلحه برتر ارتش ایالات متحده عبارتند از:
هلی کوپتر AH-64 آپاچی

نکته جالب آن است که بهترین سلاح نیروهای زمینی اول آمریکا، یک هواپیما است. اما با توجه به مبارزاتی که اخیرا نیروی نظامی آمریکا در آن ها حضور داشته است، و قرار است حضور داشته باشد، قدرت هوایی، مهمترین عامل تعیین کننده خواهد بود.
این نوع از هواپیماهای آپاچی، که به یک توپ مسلسل ۳۰ میلیمتری، موشک های Hellfire و حسگرهای بسیار پیچیده مجهز شده است، سرعت، حجم آتش و برد مناسب را با هم ترکیب کرده که به ارتش اجازه می دهد پیش از آنکه دشمن در تیررس سربازان ارتش قرار بگیرد، آن ها را مورد حمله قرار دهد. این هواپیما در ردیابی شورشیان یا دنبال کردن و از پای درآوردن ستون های مسلح رو به نابودی دشمن نیز، بسیار کارامد است. آپاچی در مبارزات مختلف از جمله جنگ خلیج فارس و افغانستان، نقش مهمی ایفا کرده است.
مهمتر از همه آنکه هواپیمای آپاچی، یکی از تجهیزات هوایی است که ارتش، به جای اتکا بر نیروی هوایی یا هواپیماهای نیروی دریایی در تأمین آتش پشتیبان، می توان از آن استفاده کند. یک هلی کوپتر تهاجمی، هیچ گام جایگزین خوبی برای پیاده نظام روی زمین نبوده است و نخواهد بود. اما نیروهای زمینی از پشتیبانی که یک هلی کوپتر تهاجمی می تواند تأمین کند، بهره زیادی خواهند برد.
M-1 Abrams

اینکه آیا تانک ام-۱ آبرامز، بهترین تانک در دنیا است، به مخاطب صحبت های شما، و ملیت او بستگی خواهد داشت. اما، بدون شک این تانک، یکی از بهترین تانک ها در دنیا به شمار می رود.
تانک M-1A2، با وزن ۶۰ تن، مجهز به یک توپ مسلسل ۱۲۰ میلی متری، و زرهی از اورانیوم ضعیف شده به ضخامت حدود ۳ فوت بوده و سرعت آن به بیش از ۴۰ مایل در ساعت می رسد. این تانک توانسته است زره تانک های زرهی ساخت شوروی را در جنگ عراق از پای درآورد، و احتمالا تانک های پیشرفته تیپ ۹۹ چین را نیز به سرنوشت مشابهی دچار خواهد کرد. تعداد بسیار کمی از تانک های آبرامز در مبارزات، از بین رفته اند؛ این واقعیت که نیروهای داعش تانک های ام-۱ دولت عراق را نابود کرده یا به غنیمت گرفته اند، بیشتر نشان دهنده توانایی نیروها است تا خود تانک.
M-109A6 Paladin:

هویتزرهای خودران و بسیار قدرتمند ارتش آمریکا، در جنگ های اخیر این کشور، در صف های پشتی قرار داشته اند. با این حال، هنوز سلاح های بسیار قدرتمندی به شمار می روند.
پالادین، آخرین نسخه از توپ های خودران M-109 است. این ماشین ها می توانند یک خمپاره ۱۵۵ میلی متری را تا فاصله ۲۰ مایلی شلیک کند. بعلاوه می توانند خمپاره های Excalibur را نیز، که با استفاده از GPS یا لیزر هدایت می شوند، به هدف بزنند.
موشک ضد تانک TOW

به نظر می رسد که روسیه (یا اتحادیه شوروی) بهترین جایگاه را از نظر موشک های ضد تانک داشته باشد، اگرچه این موضوع قطعا از الگوی فروش اسلحه و اینکه سلاح های ساخت غرب، تا چه اندازه برای روسیه و هم پیمانانش خطرناک باشند تأثیر می پذیرد. بنابراین به راحتی می توان از یاد برد که ارتش آمریکا نیز در عرصه موشک های ضد تانک، چیزی از روسیه کم ندارد.
موشک های ضد تانک TOW (که خلاصه ی پرتاب لوله ای، ردیابی نوری، و هدایت سیمی است) با گذشت ۴۵ سال از حضور آن ها در ارتش، هنوز هم بسیار قدرتمند هستند. این موشک ها، تانک های بسیاری -که بیشتر آن ها ساخته ی روسیه بوده اند- را در جنگ ویتنام، جنگ های اعراب با اسرائیل و جنگ ایران و عراق، و اکنون در سوریه از پای در آورده اند.
مدل جدید تر TOW 2B، در نسخه های متعددی عرضه شده است، از جمله یک موشک سنگر شکن، و مدل Aero که بالای یک تانک منفجر می شود تا به پوشش بالایی نازک تانک، آسیب وارد کند.

مسلسل ام-۲ کالیبر ۵۰
ممکن است قرار دادن یک مسلسل تقریبا هشتاد ساله در لیست بهترین سلاح های ارتش، قدری عجیب به نظر برسد. اما این واقعیت که مسلسل ام ۲، یا “Ma Deuce “، با گذشت حدود یک قرن و جنگ های بی شمار، هنوز هم می تواند نقشی اساسی در مبارزات داشته باشد، تأکیدی بر آن است که این سلاح، واقعا قدرت مند و و برتر است
مسلسل ام-۲، زمانی که فرانکلین به تازگی به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شده بود، و هیتلر درحال کسب قدرت در آلمان بود، ساخته شده است، و به عنوان یک مسلسل ضدهوایی، ضد خودرو و ضد پرسنل، که شباهت بسیاری به یک توپ مسلسل کوچک دارد، در نبردهای بسیاری مورد استفاده قرار گرفته است. جدید ترین نسخه ی آن، M2A1 دارای یک لوله با قابلیت تعویض سریع، و یک شعله پوش برای استفاده در شب است.

نیروی هوایی ارتش آمریکا، با اختلاف بسیار زیاد، قدرتمندترین و تواناترین نیروی هوایی روی کره زمین است.علاوه بر طرح های آموزشی مناسب و منسجم، نیروی هوایی برای پیشتاز بودن در میان رقبای احتمالی، به سلاح های مدرن نیاز دارد. در یک دهه گذشته، برتری آمریکا در نبردهای هوایی، در حال از بین رفتن است، زیرا روسیه توانسته است به تدریج از زمان فروپاشی اتحادیه شوروی، قدرت خود را به دست آورد و چین نیز به عنوان یک ابر قدرت در حال مطرح شدن است. با این حال، پنج سیستم تسلیحاتی زیر بنیان های نیروی هوایی آمریکا را تشکیل داده و باید برای حفظ برتری در آینده حفظ شوند:
موشک بالیستیک فراقاره ای Boeing LGM-30G “Minuteman III”

اگرچه نظریه بازدارندگی سلاح های هسته ای، از زمان به اتمام رسیدن جنگ سرد، تا حدی کم رنگ تر شده است، این مأموریت، هنوز مهم ترین هدف نیروی هوایی به شمار می رود. پشتوانه اصلی تئوری بازدارندگی هسته ای آمریکا، موشک های بالیستیک LGM-30G Minuteman II هستند که به دهه ۱۹۶۰ تعلق دارند. چیزی در حدود ۴۵۰ فروند از این موشک ها، بخش زمینی از سه گانه معروف هسته ای را تشکیل می دهند.
با گذشت سال ها، این موشک قدیمی، با سیستم های هدایتی و موتورهای جدیدتر، اصلاح و به روز رسانی شده است. اگرچه این موشک ها، دراصل برای تطبیق داشتن با سه خودرو مستقل حامل کلاهک های هسته ای طراحی شده اند، نسخه کنونی از این موشک ها، تنها یک سلاح ۳۰۰ کیلوتنی را حمل می کند. ایالات متحده قصد داد به روز رسانی این موشک را ادامه دهد، اما در نهایت، باید به فکر یک موشک بالیستیک بین قاره ای جدید، به عنوان جایگزین Minuteman باشد. این امر بدون شک باید انجام شود، و تنها موضوع مورد بحث در این رابطه، زمان انجام آن است.

در چند سال اخیر سطح آمادگی نیروی موشکی-هسته ای، به طور مکرر مورد بحث و بررسی قرار داشته است. تعدادی از افسران که در حال تقلب کردن در آزمون ها بوده اند، دستگیر شده و تعدادی از افسران ارشد نیز در نتیجه ی این تخلفات، برکنار شده اند. تمامی این اتفاقات، موجب شده است که سایه ای روی نیروهای موشکی سنگینی کند.
Northrop Grumman B-2 Spirit

ناوگان کم تعداد نیروی هوایی متشکل از بیست فروند بمب افکن Northrop Grumman B-2 Spirit، تنها دارایی تهاجمی با قدرت نفوذ دور برد در زرادخانه این نیرو است. هیچ هوایپمای دیگری در لیست دارایی های نیروی هوایی، نمی تواند از قاره ی آمریکا به پرواز درآید و در فضایی کاملا رقابتی به اهدافی در آن سوی کره زمین، حمله کند. مدل B-2 ، بدون سوخت گیری، بردی در حدود ۶۰۰۰ مایل دریایی دارد ، اما این مقدار را می توان با سوخت گیری مجدد هوایی، به ۱۰۰۰۰ مایل افزایش داد.
علاوه بر این، هیچ هواپیمای جنگی دیگری در ناوگان نیروی دریایی وجود ندارد که توانایی نفوذ به سیستم های دفاعی متراکمی را داشته باشد که هواپیمای B-2 برای عملیات در آن طراحی شده است. بمب افکن B-2 طوری طراحی شده است که در صورت وقوع جنگ جهانی سوم، به قلب نیروهای اتحادیه شوروی نفوذ کرده و با مجموعه ای از بمب های هیدروژنی آن را بمباران کند. در حالی که B-2 تا به حال فرصت پرواز کردن برای انجام چنین مأموریتی را نیافته است، همین توانایی ها موجب می شود که بمب افکن ها، بتوانند تقریبا با مصونیت کامل، به هر هدفی در سراسر دنیا حمله کنند. بعلاوه، در حالی که جنگنده هایی مانند F-22 یا F-35 در مقابل رادارهای فرکانس بالای کنترل هدف، مصون هستند، ردیابی هواپیمای بزرگ بالداری مثل B-2 با استفاده از رادارهای فرکانس پایینی که در باندهای UHF و VHF کار می کنند نیز، بسیار دشوار خواهد بود.
مشکل نیروی هوایی آن است که تا پیش از لغو برنامه ساخت این هواپیماهای بمب افکن توسط بوش، تنها ۲۱ فروند از مدل B-2 سفارش داده شده بود. از میان این ۲۱ جت، یکی از آن ها از بین رفته است. علاوه بر محدود بودن تعداد باقی مانده و نیاز شدید به آن، این بمب افکن روکش بسیار حساسی دارد و هزینه نگهداری آن به طرز شگفت آوری بالا است. برای بدتر کردن شرایط، دشمنان احتمالی آمریکا، در تلاش برای یافتن روش هایی، برای مقابله با بمب افکن های B-2 هستند.
نیروی هوایی، برنامه ای برای ساخت یک بمب افکن دارد که به پروژه ی “بمب افکن تهاجمی دور برد” معروف است، و قرار است تا اواسط دهه ۲۰۲۰ به مرحله اجرایی برسد. این نیرو امیدوار است بتواند با پرداخت ۵۵۰ میلیون دلار به ازای هر جت، حدود ۸۰ تا ۱۰۰ بمب افکن جدید را به ناوگان خود اضافه کند؛ هزینه یاد شده بسیار کمتر از قیمت ۲ میلیارد دلاری B-2 خواهد بود.
Lockheed Martin F-22 Raptor

جنگنده پرقدرت Lockheed Martin F-22 Raptor، بهترین جنگنده موجود برای ایجاد برتری هوایی است. برتری هوایی از به دلایل متعددی، مأموریت اصلی نیروی هوایی محسوب می شود. تنها با کنترل شرایط هوایی و فضایی، نیروهای زمینی و سطحی می توانند بدون مواجه شدن با چالش های مختلف، عملیات خود را ادامه دهند.
جنگنده F-22 می تواند به خوبی خود را از رادار ها مخفی نگاه دارد. بعلاوه، می تواند در سرعت های فراصوتی و بیشتر از ۸/۱ ماخ، در حالت کروز قرار گرفته و به مدت های طولانی تا ارتفاعات ۶۰۰۰۰ فوت، به پرواز درآید. زمانی که این هواپیما در سرعت ها و ارتفاعات پایین تری قرار دارد، از قابلیت کنترل بردار پیشرانه (Vector Thrusting) برخوردار است – که قدرت مانور بسیار بالایی به آن می بخشد. به طور خلاصه، ترکیبی از سرعت، ارتفاع، قابلیت مخفی ماندن از رادارها، و سنسور های بسیار قوی، Raptor را به یک تهدید بسیار خطرناک تبدیل می کند.
مشکل نیروهای هوایی در این رابطه آن است که تنها ۱۸۵ Raptor در ناوگان این بخش از ارتش قرار دارد – که حتی از نصف تعداد مورد نیاز نیز کمتر است. از این ۱۸۶ فروند، تنها ۱۲۰ هواپیما، به اصطلاح “Combat Coded” هستند – که به معنای آماده بودن برای استفاده در جنگ است. به طور کلی تنها شش گردان هوایی (اسکادرن) عملیاتی ،یک گردان آموزشی عملیاتی، و چند مجموعه تجهیزات آزمایشی و آموزشی در پایگاه نیروی هوایی نلیس، در ایالت نوادا، و پایگاه نیروی هوایی ادواردز در کالیفرنیا وجود دارند. این گردان های هوایی نسبت به واحدهای معمولی جنگنده های هوایی، کوچکتر هستند. گردان های Raptor تنها ۲۱ جت، و دو هواپیمای پشتیبان، برای استفاده در زمان فرسایش نیروها، وجود دارد. در مقابل، در یک گردان معمولی از جنگنده ها، ۲۴ جت و دو هواپیمای یدک وجود دارند.
نیروی هوایی قصد دارد با طرح F-X، پیامدهای حضور و به خدمت گرفتن Raptor ها را مورد بررسی قرار دهد.

Boeing F-15E Strike Eagle
جنگنده F-15E Strike Eagle، یکی از اعضای گردان جنگنده های سنگین و دور برد نیروی هوایی است. نیروی هوایی ۲۱۳ فروند از این جنگنده های دو منظوره را در اختیار دارد که جایگزین هواپیمای تهاجمی F-111 جنرال دینامیکز شده اند.
بر خلاف جنگنده ی F-15C/D که بر حفظ برتری هوایی تمرکز داشت، مدل F-15E Strike Eagle عمدتا یک هواپیمای تهاجمی است. این جنگنده نسبت به تمام جنگنده های موجود در لیست دارایی های نیروی هوایی آمریکا، از برد و ظرفیت بمب بیشتری برخوردار است. با وجود افزوده شدن قابلیت شلیک هوا به زمین به این هواپیما، F-15E هنوز یکی از جنگنده های مورد احترام است – به ویژه در درگیری هایی که فراتر از میدان دید باشند.
هواپیمای F-15E، مانند بسیاری از هواپیماهای دیگری که در لیست ناوگان قدیمی نیروهای دریایی قرار دارند، تا اواسط دهه ۲۰۳۰، به کار گرفته خواهد شد. نیروی هوایی با استفاده از رادارهای الکترونیکی Raytheon APG-82، در حال به روزرسانی جت های خود است، اما تعدادی از خلبانان شکایت داشته اند که نسخه های خارجی این جت ها، بهتر مجهز شده اند. در عین حال، با اینکه به روز رسانی می تواند جنگنده Strike Eagle را تا سال ۲۰۳۰ پیش ببرد، نیروی هوایی هیچ برنامه ای برای جایگزین کردن این جت های قدرتمند در آینده ندارد.
در آغاز، نیروی هوایی امیدوار بود که مدل Strike Eagle را با نسخه ای از F-22 Raptor عوش کند، اما این برنامه ها، توسط رابرت گیتز، وزیر دفاع وقت، لغو شدند. یکی از افسران ارشد نیروی هوایی پیشنهاد کرد که این بخش از نیروهای ارتش باید تولید بمب افکن های LRS-B را برای پر کردن این شکاف، گسترش دهند- اما در عین حال بیان کرد که این تنها نظر شخصی او است، نه سیاست جدید نیروهای هوایی.
بوئینگ KC-135

در حالی که معمولا به این موضوع توجهی نمی شود، چیزی که نیروی هوایی آمریکا را در میان تمام نیروهای هوایی دنیا بی نظیر می کند، توانایی حمله به اهداف خود در سراسر دنیا است. تانکر سوخت گیری هوایی KC-135، موجب می شود که نیروهای هوایی آمریکایی بتواند مأموریت های خود را پیاده کند. این موضوع تنها در مورد نیروی هوایی صدق نمی کند؛ تجهیزات هوایی نیروی دریایی و تفنگداران دریایی نیز برای انجام مأموریت ها، به تانکرهای هوایی سوخت نیاز دارند.
مدل KC-135 عصر آیزننهاور بسیار قدیمی است، و باید فورا تعویض شود. نیروی هوایی در دو دهه گذشته، تلاش های بسیاری را برای اعمال تغییرات در ترکیب سرمایه گذاری شرکت انجام داده اند که هیچ کدام ثمری نداشته است. قرار است تانکر بوئینگ KC-46 جایگزین تعداد زیادی از ناوگان KC-135 شود. با این حال، حتی با اضافه کردن ۱۷۹ تانکر KC-46 تا سال ۲۰۲۸، هنوز بدنه اصلی ناوگان از KC-135 خواهد بود. نیروی هوایی امیدوار است رقابت هایی را برای جایگزین کردن KC-135 های باقی مانده، برگزار کند.

منبع:www.gooyait.com/1396/…/20-most-dangerous-us-army-weapon.ht

[ad_2]

لینک منبع

رشد برق آسای فناوری ،"میدان دارهای تجارت جهانی" را به سرعت حاشیه نشین می کند!

[ad_1]

کامپیوترهای شخصی سنتی که در واقع همان کامپیوترهای رومیزی، نوت‌بوک‌ها و ورک‌استیشن‌ها هستند، در سال‌های اخیر در سایه ابزارهای هوشمند قابل حمل و کاربردی تا حد زیادی بازار خودشان را از دست داده‌اند.

با این اوصاف بازار این محصولات در سال‌های اخیر روزهای رکود را تجربه کرد. حالا اما گویا به تدریج این بازار شرایط بهتری را تجربه می‌کند. جدیدترین تحقیقات و بررسی‌های موسسه IDC در این زمینه نشان می‌دهد که صادرات جهانی کامپیوترهای شخصی سنتی در فصل دوم سال جاری میلادی به 5/ 60 میلیون دستگاه رسیده که این میزان نسبت به فصل دوم سال میلادی گذشته کاهش سالانه 3/ 3 درصدی را به ثبت رسانده است. این روند رشد بیشتر از پیش‌بینی‌های کارشناسی گذشته بوده است. به گزارش دنیای اقتصاد، در واقع کارشناسان و تحلیلگران بازار انتظار داشتند بازار جهانی کامپیوترهای شخصی سنتی در پایان فصل دوم سال 2017 کاهش سالانه 9/ 3 درصدی را تجربه کند. در واقع نتایج به‌دست آمده تا پایان فصل دوم امسال تنها کمی بهتر از فصل اول است و این نشان از رشد کند این بازار و حرکت آن به سمت روند بهبود دارد. در این میان بسیاری معتقدند که مهم‌ترین عاملی که صادرات جهانی کامپیوترهای شخصی سنتی را در ماه‌های اخیر تحت‌تاثیر قرار داده، کاهش میزان موجودی انبارها به دنبال کاهش چشمگیر قطعات اولیه کلیدی مانند حافظه‌های SSD بوده است. در حقیقت کاهش قطعات اولیه کلیدی از یک طرف و به دنبال آن افزایش قیمت این قطعات از طرف دیگر به افزایش معنادار قیمت محصولات نهایی در این بازار منجر شده بود که انتظار می‌رود با افزایش تولید و موجودی قطعات اولیه در بازار، قیمت محصولات نهایی در بازار تعدیل شود.

این در حالی است که بعضی از کارشناسان معتقدند این روند در نهایت به ایجاد ثبات در بازار جهانی کامپیوترهای شخصی سنتی منجر خواهد شد و این بازار همچنان تحت تاثیر روند رشد بازار محصولات هوشمند شخصی قرار خواهد داشت. در این میان رونق بازار کامپیوترهای شخصی سنتی در بخش‌های تجاری و در میان کسب و کارها کمک زیادی به بازگشت این بازار به روند بهبود و شاید هم رشد خواهد کرد.  در واقع جریان جایگزینی محصولات قدیمی با کامپیوترهای جدیدتر در سازمان‌ها و بخش‌های تجاری حالا یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر روند افزایش صادرات و رشد بازار جهانی کامپیوترهای شخصی سنتی است. در بخش مصرفی اما کامپیوترهای شخصی ویژه گیمینگ ظاهرا بیشترین طرفداران و خریداران را به خوداختصاص داده‌اند و به این ترتیب فروش خوبی هم دارند. علاوه‌بر اینها، استفاده از کروم‌بوک‌ها برای مصارف آموزشی و در مدارس و آموزشگاه‌ها هم در سال‌های اخیر رونق گرفته و به بحث داغ و پرطرفداری در میان کارشناسان آموزشی در راستای شیوه‌های نوین آموزشی تبدیل شده است. با این اوصاف چندان هم دور از انتظار نیست که بازار جهانی کامپیوترهای شخصی سنتی روند کند رشد را در پیش گرفته و شاید در ماه‌ها و سال‌های اخیر رشدی ثابت و نسبی را تجربه کند.

13

منبع:اقتصاد آنلاین

[ad_2]

لینک منبع

دستاوردی که راه درمان طبیعی اضطراب را می گشاید

[ad_1]

نتایج به دست آمده از یک تحقیق علمی نشان می‌دهد که این امکان وجود دارد تا خاطرات و رخدادهای تلخی که پس از یک سانحه به وجود آمده و همواره باعث نگرانی و اضطراب افراد شده و به نوعی ملکه ذهن آن‌ها شده است را برای همیشه از ذهن افراد پاک کرد. دانشمندان در اولین گام موفق شدند خاطرات ذهن حلزون دریایی را با موفقیت تغییر دهند.

پژوهشگران مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا (CUMC) سرنام Columbia University Medical Center  و دانشگاه مک‌گیل (McGill) برای اولین بار این فرضیه علمی را روی حلزون دریایی با موفقیت آزمایش کردند و نتایج حاصل از این تحقیق را در ژورنال Current Biology به چاپ رسانند.

بخشی از مغز که مسئولیت ثبت خاطرات بلندمدت را عهده‌دار است برای آن‌که بتواند خاطرات طولانی‌مدت را ایجاد کند، ضمن آن‌که قدرت ارتباطی میان سلول‌های عصبی را افزایش می‌دهد مدت زمانی که این سلول‌های عصبی با یکدیگر در ارتباط هستند را نیز افزایش می‌دهد. حال اگر بتوانیم از طریق سازوکاری این قدرت اتصال را کم کنیم این شانس را به دست می‌آوریم تا یکسری خاطرات خاص را تغییر دهیم. پژوهشگران برای اثبات فرضیه خود یک نوع حلزون دریایی به نام Aplysia را مورد آزمایش قرار دادند.

آن‌ها با موفقیت توانستند دو سلول عصبی حسی که از طریق یک سلول عصبی حرکتی به یکدیگر متصل می‌شدند را تحریک کنند تا دو نوع خاطره در ذهن حلزون ایجاد شود. یکی از این خاطره‌ها با یک رخداد واقعی همراه بود و خاطره دوم به‌طور غیر مستقیم با آن رخداد در ارتباط بود. ساموئل شچر یکی از نویسندگان این مقاله پژوهشی در توصیف این آزمایش تجربی گفته است: « تصور کنید در حالی که در خیابان تاریکی مشغول قدم زدن هستید مورد حمله قرار می‌گیرید. پس از این حمله یک صندوق پستی را مشاهده می‌کند. خاطره مستقیم شما در ارتباط با حمله‌ای است که آن‌را تجربه کرده‌اید. در حالی که صندوق پستی یادآور حمله و سرقتی است که انجام شده است. خاطره‌ای که غیر مستقیم بوده اما با خاطره اول ارتباط مستقیمی دارد. نگاه کردن به صندوق پستی همواره یادآور اتفاق تلخ گذشته است که همیشه شما را عصبی می‌کند.»

 پژوهشگران کشف کرده‌اند که قدرت ارتباطی میان خاطرات مستقیم و غیر مستقیم در مغز یک حلزون را با مسدود کردن یکی از دو نوع مولکول‌ پروتئین کیناز M (PKM) می‌توان کم کرد. این مولکول‌ها ارتباط میان سلول‌های عصبی و خاطرات را حفظ می‌کنند. اما اگر بتوان ارتباط مولکول‌های دیگری که با PKM در تعامل هستند را قطع کرد امکان پاک کردن مغز وجود دارد. در حالی که این پژوهش تنها روی یک گونه مشخصی از حلزون‌ها انجام شده است، اما پژوهشگران بر این باور هستند که این تکنیک را روی انسان ها نیز می‌توان مورد استفاده قرار داد

به واسطه آن‌که مغز انسان نیز از پروتئینی مشابه با PKM استفاده می‌کند که نقش اصلی در ثبت خاطرات طولانی مدت دارد. این تکنیک به ویژه به افرادی کمک می‌کند که دارای خاطرات ناخوشایندی هستند که بر زندگی عادی و روزمره آن‌ها تاثیر نامطلوبی می‌گذارد. جیان‌گوانگ هو یکی از نویسندگان این مقاله پژوهشی از مرکز پزشکی CUMC می‌گوید: «پاک کردن حافظه به کاهش اختلالات اضطرابی و PTSD (اختلال استرس پس از سانحه) کمک می‌کند. اگر این خاطرات ناخوشایند پاک شوند، پاسخ‌های فیزیولوژیکی ناسازگار نیز حذف خواهند شد. با جدا کردن دقیق مولکول‌ها قادر هستیم داروهایی تولید کنیم که قادر خواهند بود اضطراب را بدون آن‌که بر حافظه طبیعی بیماران تاثیر منفی بگذارند درمان کنند.»

منبع:http://www.shabakeh-mag.com

[ad_2]

لینک منبع

ترفند جدید هوش مصنوعی مرده ها را هم به حرف می آورد

[ad_1]

محققان به تازگی الگوریتم جدیدی از هوش مصنوعی را طراحی کرده‌اند که قادر است فایل‌های صوتی یک شخص را به ویدیو‌های واقعی از همان فرد تبدیل کند.این الگوریتم جدید از هوش مصنوعی می‌تواند ویدیویی واقعی از فایل صوتی حاوی گفتار افراد ایجاد کند. شرح و توضیح این الگوریتم در مقاله تخصصی دانشگاه واشنگتن ارائه شده است. این مقاله بیان می‌کند که از این تکنیک می‌توان در پلتفرم‌های کنفرانس ویدیویی مانند اسکایپ استفاده کرد حتی زمانی که پهنای باند کاربر برای پشتیبانی از ویدیو به اندازه کافی نباشد. به زودی ما شاهد نحوه عملکرد این تکنولوژی در برنامه‌ها و پلتفرم‌های کنفرانس ویدیویی خواهیم شد.

از این تکنولوژی به راحتی می‌توان به عنوان یک ابزار تاکتیکی استفاده کرد. نکته جالب اینجاست که تیم تحقیقاتی تصمیم گرفت برای آزمایش این الگوریتم از رئیس جمهور سابق آمریکا یعنی اوباما استفاده کند. بر اساس این مقاله دلیل استفاده از اوباما، میزان زیادی از فیلم‌های با کیفیت بالا است که از طریق اینترنت بصورت رایگان استفاده می‌شود. برای ساخت ویدیو‌ها بوسیله تکنیک جدید، به فیلم‌های آرشیو و بایگانی شده نیاز است.

الگوریتم از طریق فیلم‌ها و ویدیو‌های چند ساعتی صحبت‌های اوباما آموزش داده می‌شود. بدین صورت که این الگوریتم، الگو‌های صحبت اوباما، حرکات فیزیکی او (متوقف کردن سر خود زمانی که صحبت‌هایش را به اتمام می‌رساند) را ارزیابی می‌کند. هدف این است که تکنیک جدید سخنرانی واقعی را با متد خود بازسازی کند. عملکرد تکنیک جدید با استفاده گفتار، رفتار و حرکات اوباما تقویت پیدا می‌کند. بدیهی است تصاویر فتوشاپ شده برای دستکاری رویداد‌ها چیز جدیدی نیستند. اخیرا تصویر فتوشاپ شده‌ای از ترامپ و پوتین در کنار یکدیگر طراحی شده بود که خیلی جالب به نظر نمی‌رسید. از سوی دیگر ویدیو‌هایی که توسط تیم تحقیقاتی دانشگاه واشنگتن ایجاد شده بود بسیار متقاعد‌کننده بودند. بر اساس این مقاله، ایجاد یک مدل واقعی از سر که در حال صحبت است و همچنین یک شخصیت مجازی که واقعی به نطر می رسد، مدت‌هاست به عنوان یک هدف اساسی در جلوه‌های ویژه دیجیتال و جامعه تحقیقاتی گرافیک کامپیوتری مورد توجه قرار گرفته است.

برنامه‌های کاربردی زیادی برای صنعت فیلم وجود دارد. با پیشرفت در این زمینه‌ی فناوری، ما به وضوح شاهد حضور تعداد زیادی از افراد مرده بصورت دیجیتال در فیلم‌ها و آگهی‌ها خواهیم شد. به عنوان مثال شخصی را در نظر بگیرید که مرده است، موضوعی که فرد دیگری تصویری از آن شخص مرده را دارد به اندازه کافی ناراحت‌کننده است. اما یک موضوع بسیار ناراحت‌کننده دیگر این است که فرد یک تصویر واقعی از شخص مرده را مشاهده کند و این همان قدرت تکنولوژی و الگوریتم جدید هوش مصنوعی را نشان می‌دهد. سوال اینجاست، افرادی که هنوز زنده هستند قطعا مجوز آن‌ها برای استفاده از تصویر‌هایشان لازم است؟ وجود فیلم‌های اوباما بصورت عمومی در فضای اینترنت بدین معنی نیست که هر شخصی مالکیت تصاویر و فیلم‌های خود را ندارد بلکه هر شخص بصورت قانونی می‌تواند نسبت به انتشار غیرمجاز تصاویر و فیلم‌های خود در پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری ویدیو و تصاویر شاکی باشد.

پس از انجام یک سری عملیات پیشرفته توسط تیم تحقیقاتی دانشگاه واشنگتن برای استفاده از الگوریتم جدید هوش مصنوعی، بیانیه‌ای صادر شد. در این بیانیه تیم تحقیقاتی اعلام کرده است که ویدیویی از سخنرانی فرد را با فایل صوتی دیگری به سیستم می دهیم تا ویدیوی نهایی از ترکیب آن دو حاصل شود. برای عملیات ترکیب، صدای ویدیوی اولیه حذف و با فایل صوتی دوم جایگزین می شود، سپس انیمیشن تولید شده از حرکات دهان روی چهره اصلی قرار می گیرد. با مشاهده ویدیوی نهایی، به سختی می توان باور کرد که فرد مورد نظر هیچگاه چنین صحبت هایی را مطرح نکرده باشد. اگرچه به نظر می رسد تنها کاربرد این فناوری در جعل گفتار باشد، اما محققین اهداف دیگری را در سر دارند. آنها می گویند بهبود کنفرانس های ویدیویی، گفتگوی واقعی با شخصیت های تاریخی، یا شخصیت بخشی به فایل های صوتی از جمله کاربردهای این تکنولوژی هستند، و باید امیدوار باشیم که این فناوری در اختیار تبهکاران و بدخواهان قرار نگیرد.

پیشرفت ویژگی‌های تکنولوژی‌های جدید در این زمینه قادر می‌سازد تا تصاویر واقعی خودمان را در واقعیت مجازی ایجاد کنیم. یکی از نویسندگان مقاله به نام ایرا کیلملر شلیزرمان تاکید ویژه‌ای بر بستر‌سازی تکنیک جدید در حوزه واقعیت مجازی و هدست‌های Oculus VR دارد. بدین ترتیب الگوریتم جدید هوش مصنوعی می‌تواند کاربرد‌های متفاوتی داشته باشد. مقاله گردآوری شده روز ۲ آگوست در Siggraph ارائه خواهد شد. یکی از نکات قابل توجه ارائه این مقاله پاسخ محققان به سوال‌های عموم مردم خواهد بود.

منبع:click

[ad_2]

لینک منبع

اگر قصد خرید دوربین مدار بسته دارید این مطلب را بخوانید

[ad_1]

بهترین برندهای دوربین مداربسته

1. دوربین های مدار بسته هایک ویژن (HIKVISION)

برند هایک ویژن (HikVision) در سال 2001 میلادی به وسیله شرکت چینی هایک اینفورمیشن تکنولوژی با 51 درصد سهام و همچنین Gong Hongjia با 49 درصد سهام پایه‌گذاری شد. هایک ویژن به تولید تجهیزات حفاظتی و نظارتی پرداخت و 8 درصد از سود سالانه خود را به تحقیقات و توسعه در زمینه سیستم‌های مدار بسته اختصاص داد. این برند تا پایان سال 2015 میلادی بیش از 18 هزار کارمند و همچنین 7 هزار و 181 مهندس و کارشناس را برای R&D خود جذب کرد.

هایک ویژن در سال 2010 در سهام شنزن ثبت شد و از آن تاریخ با همکاری بیش از 2 هزار و 400 شریک تجاری در 155 کشور جهان به عرضه محصولات دوربین مداربسته و تجهیزات امنیتی پرداخت.

برترین برند دوربین مدار بسته سال 2016

هایک ویژن در سال 2016 به عنوان محبوب ترین برند دوربین مدار بسته در جهان شناخته شد و  تا به امروز در صدر برندهای سیستم‌های مدار بسته قرار دارد.

دوربین مداربسته

زمینه‌های فعالیت هایک ویژن

هایک ویژن هم‌اکنون در زمینه تولید دوربین های هوشمند تحت شبکه، دوربین های اچ دی، دوربین های چرخشی، دستگاه‌های ضبط تصاویر شامل DVR و NVR و نرم افزارهای ویدیویی، سیستم‌های دزدگیر و همچنین اکسس کنترل، فعالیت می‌کند.

برخی از معروف ترین مکان های مجهز به دوربین های HikVision

  • استادیوم المپیک بیجینگ (پکن)
  • فرودگاه لینیت ایتالیا
  • استادیوم ورزشی وردکاپ برزیل
  • سیف سیتی کره جنوبی
  • گمرک شانگهای

2. دوربین مدار بسته هانی ول (HoneyWell)

هانی ول یک برند شناخته‌شده آمریکایی در جهان است که به تولید محصولات مختلف و ارائه خدمات مهندسی می‌پردازد. حیطه فعالیت‌های هانی ول از فعالیت‌های تولیدی سیستم‌های فضایی تا تکنولوژی‌های مربوط به خانه و امنیت و گرمایش متفاوت است. برند هانی ول توسط «مارک هانی ول» در سال 1906 پایه‌گذاری شد و توانست بالغ بر یک قرن در حوزه‌های مختلف کاری به موفقیت برسد.

دوربین مداربسته

برند هانی ول در صنایع مختلفی همچون هوا و فضا، صنایع هوایی، صنایع دفاعی، خطوط نقل و انتقالات، تکنولوژی‌های مربوط به خانه و ساختمان، سیستم‌های اطفا حریق، سیستم‌های امنیتی و غیره شناخته شده است.

فعالیت‌های هانی ول در زمینه سیستم‌های امنیتی

Honeywell در صنایع امنیتی و دوربین مدار بسته به تولید دوربین‌ها و دستگاه‌های ضبط تصاویر، سیستم‌های تحت شبکه و انکودرها، نرم افزارهای نظارت تصویری، سرورها و سایر تجهیزات مرتبط می‌پردازد.

دومین برند برتر دوربین مدار بسته در جهان

هانی ول (Honeywell) در گزارش آماری سال 2016 از بین 50 برند برتر دوربین مدار بسته جهان، رتبه دوم را کسب کرد. این برند بعد از هایک ویژن و قبل از بوش و داهوا در این فهرست قرار گرفته است.

3. دوربین مدار بسته بوش (BOSCH)

برند بوش یک برند آلمانی شناخته‌شده است که در سال 1886 توسط «رابرت بوش» پایه‌گذاری شد. این شرکت در ابتدا به تولید قطعات خودرو از قبیل قطعات الکترونیکی، سیستم‌های سوخت‌رسانی، ژنراتورها و استارترها می‌پرداخت اما کمی بعد حیطه کاری خود را در زمینه‌های سیستم‌های برقی و لوازم منزل و همچنین تجهیزات امنیتی و ترمودینامیکی نیز گسترش داد.

دوربین مداربسته

در سال 2001 و 2002 بوش تحت عنوان Bosch Security فعالیت‌های خود را در زمینه سیستم‌های نظارت تصویری گسترش داد و  در سال 2008 تولیدات خود را روی دوربین‌های تحت شبکه متمرکز کرد. کارخانه‌های تولیدکننده سیستم‌های امنیتی بوش هم‌اکنون در 5 کشور دنیا از قبیل چین، آلمان، آمریکا، پرتغال و مکزیک فعالیت می‌کنند.

سومین برند برتر دوربین مدار بسته در دنیا

بوش در گزارش آماری سال 2016 از بین 50 برند برتر دوربین مدار بسته دنیا رتبه سوم را از آن خود کرد. این برند بعد از هایک ویژن و هانی ول و قبل از داهوا در لیست آماری برترین برند ها جای دارد. بوش در همین سال بیش از 1.8 میلیارد یورو فروش داشت. شعبه‌های نمایندگی فروش محصولات بوش در بیش از 150 کشور جهان وجود دارند.

4. دوربین مدار بسته داهوا (DAHUA)

بر اساس گزارش IMS در سال 2015 ، شرکت هجیانگ داهوا تکنولوژی (Zhejiang Dahua Technology Co) دومین تولیدکننده بزرگ دوربین های مدار بسته در جهان می‌باشد. همچنین برند داهوا (Dahua) در سال 2016 از بین 50 برند برتر دوربین مدار بسته به عنوان چهارمین برند محبوب دنیا شناخته شد. این شرکت هم‌اکنون بیش از 6 هزار نفر کارمند به عنوان مهندس و کارشناس R&D دارد که بر روی تکنولوژی‌های لنز، سنسور، کدینگ‌های ویدیویی، انتقال تصویر، پروسسورهای درونی و گرافیکی و همچنین آنالیزهای ویدیویی و نرم افزارهای مرتبط با دوربین و شبکه کار می‌کنند.

دوربین مداربسته

محصولات داهوا

برخی از محصولات تولید شده برند داهوا شامل دوربین های مدار بسته و دستگاه‌های ضبط تصاویر، سیستم‌های خانه هوشمند، اکسس کنترل‌ها و دزدگیرها و همچنین سیستم‌های قفل هوشمند می‌باشند. تکنولوژی HDCVI که امروزه یکی از فرمت‌های استاندارد در تجهیزات دوربین و سیستم‌های ضبط تصاویر است، توسط داهوا پایه‌گذاری شد.

5. دوربین مدار بسته سامسونگ (SAMSUNG)

شرکت Samsung Techwin یک زیرشاخه از شرکت سامسونگ است که در زمینه‌های تجهیزات ایمنی، اتوماسیون، تکنولوژی‌های نظامی، هوانوردی و تکنولوژی‌های نوری فعالیت می‌کند. این شرکت با حدود 5 هزار نفر پرسنل واقع در کره جنوبی فقط در سال 2011 فروشی بالغ بر 2 هزار و 947 میلیارد داشت.

Samsung Techwin در سال 1977 تاسیس شد و لابراتوار این شرکت با همکاری جنرال الکتریک در سال 1978 شروع به ساخت دوربین کرد. گذشته از فعالیت‌هایی که در صنعت هوانوردی و هلیکوپترسازی داشت، همکاری‌هایی با شرکت‌های معتبر در زمینه ساخت دوربین‌های دیجیتال به عمل آورد تا جایی که شرکت آلمانی Rollei را که یک سازنده دوربین بود خرید.

دوربین مداربسته

سامسونگ تکوین در سال 2008 به صورت مستقیم وارد بازار تجهیزات ایمنی و دوربین مدار بسته در اروپا و آمریکای شمالی شد. این شرکت در سال 2009 دوربین های دید در شب / روز خود را معرفی و همچنین دستگاه‌های DVR  خود را رونمایی کرد. از طرف دیگر این شرکت سری جدید دوربین‌های IP و NVRهای خود را معرفی کرد.

در اکتبر 2009 خواهر بزرگتر این شرکت یعنی سامسونگ الکترونیک اعلام کرد که به سامسونگ تکوین ملحق می‌شود و در سال‌های اخیر نیز هر دو شرکت در صنعت دوربین مداربسته فعال عمل کرده‌اند. اما در این مسیر مشکلاتی هم وجود داشته از جمله این که پروتکل سیستم‌های PTZ دو شرکت در مواردی همخوانی نداشته است.

در حال حاضر زیر شاخه دیگری از شرکت سامسونگ با عنوان Samsung Security، شرکت اصلی در زمینه تجهیزات حفاظتی سامسونگ به خصوص دوربین مداربسته سامسونگ به شمار می‌رود. امروزه کیفیت بالای محصولات سامسونگ بر کسی پوشیده نیست اما از یک طرف قیمت بالای دوربین های سامسونگ و از طرف دیگر کالاهای تقلبی و کپی سامسونگ انتخاب را برای مشتریان دوربین مداربسته سخت کرده است

[ad_2]

لینک منبع